- آشنایی با گلوکوم در سگ ها و گربه ها
- تعریف و ویژگی های گلوکوم
- علل و عوارض آب سیاه
- علائم و تشخیص گلوکوم
- درمان و درمان گلوکوم
- گلوکوم در گربهها - مشکلی که دست کم گرفته میشود
- پیشگیری از گلوکوم در سگ و گربه
- سوالات متداول (پرسش های متداول) در مورد پیشگیری و درمان گلوکوم در سگ ها و گربه ها
- چه مدت طول می کشد تا با گلوکوم نابینا شویم؟
- آب سیاه چگونه خود را نشان می دهد؟
- خلاصه گلوکوم در سگ و گربه
آشنایی با گلوکوم در سگ ها و گربه ها
تعریف و ویژگی های گلوکوم
گلوکوم که به نام گلوکوم نیز شناخته می شود، بیماری است که با افزایش بیش از حد فشار در داخل چشم مشخص می شود. این منجر به التهاب، تیرگی و به ویژه از دست دادن بینایی می شود. اگر درمان نشود، شرایط غیرقابل برگشتی به سرعت ایجاد می شود که باعث آسیب دائمی به چشم می شود. چشم "بزرگ" به نظر می رسد و قرمزی شدید را در ناحیه لبه سفید رنگ (صلبیه) نشان می دهد. قرنیه مه آلود می شود و مردمک معمولاً گشاد می شود.
علل و عوارض آب سیاه
فشار داخل چشم در سگ ها، گربه ها و انسان ها توسط زلالیه حفظ می شود. چشم سالم دائماً زلالیه تولید می کند. این در ابتدا به اتاق خلفی چشم جریان می یابد، سپس از طریق مردمک به اتاق قدامی چشم می گذرد و در نهایت از طریق زاویه محفظه به جریان خون جذب می شود.
با این حال، گلوکوم در سگ ها و گربه ها نمی تواند ناشی از تولید بیش از حد زلالیه باشد. مشکل بیشتر در مشکل زهکشی در ناحیه زاویه محفظه نهفته است. اگر خروج زلالیه به هر دلیلی مختل شود، می تواند منجر به افزایش فشار داخل چشم و در نتیجه گلوکوم در سگ یا گربه شود.
افزایش فشار در چشم باعث آسیب به ساختارهای مختلف چشم مانند شبکیه می شود. عصب بینایی نیز ممکن است آسیب ببیند، که در نهایت می تواند منجر به کوری در سگ یا گربه شود. این نابینایی - زمانی که چند روز طول بکشد - معمولاً غیر قابل برگشت است.
علائم و تشخیص گلوکوم
گلوکوم در سگ ها و گربه ها معمولاً با علائمی مانند چشم درد ظاهر می شود. این بیماری می تواند به آرامی یا حاد ایجاد شود. حیوانات مبتلا ممکن است چشمان خود را بیشتر مالش دهند یا به دلیل درد در سمت آسیب دیده کمرویی نشان دهند. با این حال، این بیماری می تواند خود را از طریق تغییرات رفتاری غیر اختصاصی نیز نشان دهد. قرمزی چشم یا اطراف آن یکی از علائم اصلی این بیماری چشمی است.
گلوکوم در گربه ها و سگ ها را می توان از طریق معاینات مناسب توسط دامپزشک، مانند اندازه گیری فشار داخل چشم و آینه پس زمینه تشخیص داد.
درمان و درمان گلوکوم
درمان گلوکوم از یک طرف به علت آن بستگی دارد و از طرف دیگر کاهش فشار هدف اولیه درمان است. داروها روشی رایج برای تأثیرگذاری بر فشار داخل چشم هستند. با این حال، با پیشرفت گلوکوم، جراحی ممکن است راه حل دائمی تری ارائه دهد.
یکی از این روشها، سیکلوفوتوکوآگولاسیون ترانس اسکلرال (TSCP) است که در آن، بدن تابشی در چشم که مایع زلالیه را تولید میکند با پرتو لیزر از طریق درم سفید بمباران میشود.
یک روش جدیدتر و کم تهاجمی تر، سیکلوفوتوکواگولاسیون اندوسکوپیک (ECP) است. با این روش، بافت مورد ضربه دقیقاً مشاهده می شود و در نتیجه به طور انتخابی از بین می رود.
به طور کلی، گلوکوم به درمان فردی و هدفمند برای جلوگیری از آسیب بیشتر به چشم و بهبود کیفیت زندگی حیوان مبتلا نیاز دارد.

(ج) https://vetspecialists.co.uk/fact-theets-post/glaucoma-fact-esheet/
رویکردهای درمانی برای درمان گلوکوم در سگ و گربه
گلوکوم که اغلب به آن گلوکوم گفته می شود، یک بیماری جدی چشمی است که هم در سگ و هم در گربه رخ می دهد. این بیماری با افزایش فشار داخل چشم مشخص می شود که در صورت عدم درمان می تواند منجر به آسیب دائمی شبکیه و عصب بینایی و در نهایت کوری شود. بنابراین هدف اولیه در درمان گلوکوم کاهش سریع فشار داخل چشم است. در این زمینه، رویکردهای درمانی در سگ و گربه را به طور مفصل بررسی خواهیم کرد.
دارو
سگ ها: در سگ ها ، درمان دارویی اولین انتخاب است و هدف آن کاهش تولید مایع چشم (آب محفظه) و/یا بهبود زهکشی است. داروهای اغلب مورد استفاده آنالوگ پروستاگلاندین مانند لاتانوپروست هستند که باعث بهبود ظرفیت زهکشی آب محفظه می شود و مسدود کننده های بتا مانند تیمولول که باعث کاهش تولید آب محفظه می شود. این داروها اغلب در ترکیب برای دستیابی به حداکثر تأثیر استفاده می شوند.
گربه ها: در گربه ها ، گلوکوم کمتر رایج است و علائم اغلب نسبت به سگ ها کمتر آشکار است. مانند سگ ها ، درمان دارویی به عنوان اولین گزینه در نظر گرفته می شود که از داروهای مشابه استفاده می شود. با این حال ، دستیابی به انطباق خوب در گربه ها دشوارتر است ، زیرا آنها اغلب تحمل استفاده از قطره های چشم را کمتر تحمل می کنند.
درمان جراحی
سگ ها: اگر درمان دارویی ناموفق باشد یا گلوکوم بسیار پیشرفته باشد ، ممکن است مداخله جراحی لازم باشد. روشهای مختلفی برای سگها در دسترس است. این شامل سیکلووفوتوکوژولاسیون Trans -noisy (TSCP) است که در آن اجسام ذیل که آب محفظه تولید می کنند با پرتو لیزر برداشته می شوند ، و سیکلوفوتوکوژولاسیون آندوسکوپی (ECP) ، که در آن از آندوسکوپ برای درمان لیزر هدفمند استفاده می شود. در بعضی موارد ، یک ایمپلنت محافظت از گلوکوم نیز می تواند نصب شود تا بتواند زهکشی مداوم آب محفظه را فعال کند.
گربه ها: درمان جراحی گلوکوم در گربه ها شبیه به سگ ها است. با این حال ، گلوکوم اغلب برای سایر بیماری های چشم در گربه ها ثانویه است و در چنین مواردی ممکن است به درمان خاص تری نیاز باشد. به عنوان مثال ، یووئیت مزمن ، که اغلب با گلوکوم همراه است ، ممکن است برای کنترل التهاب اساسی لازم باشد.
تأکید بر این است که هم درمان دارویی و هم جراحی گلوکوم نیاز به مراقبت منظم و نظارت دارد. علاوه بر این ، موفقیت درمان بسته به عوامل فردی مانند مرحله بیماری در زمان تشخیص و سلامت عمومی حیوان متفاوت است. بنابراین کار نزدیک با یک دامپزشک یا متخصص چشم به منظور ایجاد بهترین برنامه درمانی ممکن برای حیوان خانگی آسیب دیده از اهمیت ویژه ای برخوردار است.
گلوکوم در گربهها - مشکلی که دست کم گرفته میشود
ستاره سبز ، که از نظر پزشکی به عنوان گلوکوم گفته می شود ، بیماری است که گربه ها را تحت تأثیر قرار می دهد ، حتی اگر کمتر از سگ ها رخ دهد. با این بیماری ، تشخیص علائم در گربه ها به مراتب دشوارتر از سگ ها است. فقط یک دانش آموز بزرگ شده و افزایش قرمزی رگهای پوست چرمی سفید علائم معمولی است که می توانیم در گربه ها ببینیم. بنابراین انجام مطالعات منظم چشم پزشکی به منظور شناخت و درمان این مشکل در زمان مناسب از اهمیت اساسی برخوردار است.
پیشگیری از گلوکوم در سگ و گربه
گلوکوم یک بیماری شدید چشم است که می تواند منجر به تلفات بینایی برگشت ناپذیر در سگ ها و گربه ها شود. اقدامات پیشگیرانه می تواند نقش مهمی در به حداقل رساندن خطر و تشخیص زودرس این بیماری داشته باشد. توجه به این نکته حائز اهمیت است که اگرچه همه اشکال گلوکوم قابل اجتناب نیستند ، احتیاط کافی و توجه به سلامت چشم حیوان می تواند خطر را کاهش داده و درمان زودرس را فعال کند.
معاینات منظم دامپزشکی
یکی از مؤثرترین روشها برای پیشگیری از گلوکوم ، بررسی منظم توسط یک دامپزشک . در طی این معاینات ، معاینات معمول چشم می تواند به منظور شناسایی علائم گلوکوم یا سایر بیماری های چشم در مرحله اولیه انجام شود. معاینات منظم ، به ویژه در نژادهایی که مستعد ژنتیکی به گلوکوم هستند ، ضروری است.
معاینات چشم
تنومتری یک معاینه ویژه چشم است که فشار داخل چشم را اندازه گیری می کند. این یک آزمایش اساسی برای تشخیص گلوکوم است. توصیه می شود این آزمایش را به طور مرتب انجام دهید ، به خصوص برای سگ ها و گربه هایی که مستعد ابتلا به گلوکوم هستند. تشخیص به موقع می تواند به کنترل فشار داخل چشم کمک کند و قبل از بروز آسیب برگشت ناپذیر ، درمان کافی را آغاز کند.
سبک زندگی سالم
یک رژیم غذایی متعادل و حرکت منظم از جنبه های اساسی یک سبک زندگی سالم برای حیوانات خانگی و کمک به سلامت عمومی و چاه بودن است. اگرچه شما به طور مستقیم به گلوکوم در ارتباط نیستید ، می توانید به تقویت سیستم ایمنی بدن و کاهش خطر عمومی مشکلات بهداشتی کمک کنید.
جلوگیری از آسیب های چشمی
بسیاری از موارد ستاره سبز ثانویه به دلیل جراحات یا آسیب دیدگی چشم است. بنابراین انجام اقدامات برای به حداقل رساندن خطر صدمات چشم مهم است. این می تواند شامل امنیت مناطق خطرناک در خانه یا خارج از منزل و همچنین جلوگیری از بازی تهاجمی یا جنگ با حیوانات دیگر باشد.
به طور خلاصه ، می توان گفت که پیشگیری مؤثر و تشخیص زودرس گلوکوم در حیوانات خانگی نیاز به ترکیبی از معاینات منظم دامپزشکی ، آزمایش های چشم خاص ، سبک زندگی سالم و جلوگیری از صدمات چشم دارد. این مهم است که صاحبان حیوانات اهلی علائم احتمالی گلوکوم را بدانند و در صورت مشکوک بودن بلافاصله از یک دامپزشک بازدید کنند.
سوالات متداول (پرسش های متداول) در مورد پیشگیری و درمان گلوکوم در سگ ها و گربه ها
اولین علائم گلوکوم در سگ و گربه چیست؟
اولین علائم گلوکوم می تواند ظریف و متفاوت باشد ، اما می تواند شامل قرمزی ، اشک بیش از حد ، ناراحتی ظاهری حیوان (مانند مالش چشم یا خراش) ، حساسیت به نور و تغییر رنگ یا اندازه چشم باشد. با گلوکوم پیشرفته ، اختلالات بینایی آشکار یا حتی نابینایی می تواند رخ دهد.
هر چند وقت یک بار باید حیوان خانگی خود را از نظر گلوکوم بررسی کنم؟
فرکانس امتحانات بسته به اینکه آیا حیوان خانگی شما یکی از نژادهایی است که مستعد ابتلا به گلوکوم است ، می تواند متفاوت باشد. به طور کلی ، توصیه می شود که همه حیوانات خانگی حداقل یک بار در سال برای گلوکوم مورد بررسی قرار گیرند. معاینات مکرر می تواند برای حیوانات خانگی با خطر بالاتر مناسب باشد.
آیا گلوکوم در سگ و گربه قابل درمان است؟
گلوکوم را نمی توان بهبود داد ، اما در بسیاری از موارد با موفقیت قابل درمان است. هدف از این درمان ، کاهش فشار داخل چشم و جلوگیری از آسیب بیشتر به عصب بینایی است. در بعضی موارد که این بیماری پیشرفته است یا درمان ناموفق بود ، ممکن است جراحی یا حتی انسداد (برداشتن چشم) لازم باشد.
چگونه می توانم خطر ابتلا به گلوکوم را در حیوان خانگی خود کاهش دهم؟
در حالی که برخی از عوامل خطر برای گلوکوم ، مانند پیش بینی ژنتیکی ، قابل تغییر نیست ، چندین مرحله وجود دارد که می توانید برای به حداقل رساندن خطر انجام دهید. این شامل معاینات منظم دامپزشکی ، معاینات ویژه چشم ، سبک زندگی سالم و جلوگیری از صدمات چشم است.
اگر گلوکوم درمان نشود چه اتفاقی می افتد؟
گلوکوم درمان نشده می تواند باعث آسیب دائمی به عصب بینایی و در نهایت کوری شود. علاوه بر این، می تواند برای حیوان دردناک باشد. بنابراین در صورت مشکوک شدن به گلوکوم، فوراً با دامپزشک مشورت کنید.
چه مدت طول می کشد تا با گلوکوم نابینا شویم؟
مدت زمانی که حیوان مبتلا به گلوکوم می تواند کور شود بسیار متفاوت است و به عوامل مختلفی بستگی دارد. گلوکوم درمان نشده می تواند در عرض چند ساعت تا چند روز باعث نابینایی غیرقابل برگشت در سگ ها و گربه ها شود. سرعت کاهش بینایی به میزان افزایش فشار و مدت زمان افزایش فشار در چشم بستگی دارد.
گلوکوم حاد، که در آن فشار داخل چشم بسیار سریع افزایش مییابد، یک اورژانس پزشکی است و در صورت عدم درمان فوری میتواند در عرض چند ساعت باعث کوری شود. از سوی دیگر، گلوکوم مزمن، که در آن فشار داخل چشم در یک دوره زمانی طولانی افزایش مییابد، میتواند منجر به بدتر شدن تدریجی بینایی در طی ماهها یا حتی سالها شود.
لازم به ذکر است که پس از از دست دادن بینایی نمی توان توسط گلوکوم ترمیم کرد. بنابراین ، تشخیص و درمان زودهنگام از اهمیت اساسی برای حفظ بینایی تا حد امکان برخوردار است. صاحبان حیوانات باید ویزیت های دامپزشکی منظم را برنامه ریزی کرده و به علائم بیماری های چشم توجه کنند تا خطر نابینایی مربوط به گلوکوم به حداقل برسد.
آب سیاه چگونه خود را نشان می دهد؟
گلوکوم از طریق علائم مختلفی ظاهر می شود که بسته به شدت و مرحله بیماری می تواند متفاوت باشد. شایع ترین علائم گلوکوم در سگ ها و گربه ها عبارتند از:
- درد چشم: گلوکوم می تواند باعث درد یا ناراحتی در چشم آسیب دیده شود. حیوان ممکن است با چشمک زدن، پلک زدن بیشتر یا تلاش برای مالیدن چشم به این درد پاسخ دهد.
- قرمز از: یکی از مشهودترین تظاهرات گلوکوم ، قرمزی روشن چشم است. این می تواند نشانه التهاب یا افزایش گردش خون به دلیل افزایش فشار داخل چشم باشد.
- مردمک تغییر یافته: در گلوکوم، مردمک ها ممکن است اندازه های متفاوتی داشته باشند (آنیزوکوری)، یا ممکن است یک مردمک به نور پاسخ مناسبی ندهد (آهسته یا بدون پاسخ نور).
- قرنیه ابری: افزایش فشار در چشم می تواند باعث شود که قرنیه کدر یا شیری به نظر برسد. این می تواند بینایی را تحت تاثیر قرار دهد و اغلب نشانه قابل مشاهده گلوکوم است.
- تغییرات رفتاری: حیوانات مبتلا به گلوکوم ممکن است تغییرات رفتاری مانند کاهش فعالیت، از دست دادن اشتها، یا علائم استرس یا اضطراب را نشان دهند. این تغییرات رفتاری ممکن است به دلیل درد یا ناراحتی مرتبط با بیماری باشد.
- از دست دادن بینایی: در مراحل پیشرفته گلوکوم، از دست دادن بینایی جزئی یا کامل ممکن است رخ دهد. این می تواند خود را از طریق علائمی مانند بی نظمی، تلو تلو خوردن یا ضربه زدن به اشیا نشان دهد.
مهم است که تأکید شود که گلوکوم یک بیماری جدی چشم است که نیاز به توجه فوری دامپزشکی دارد. اگر علائم گلوکوم را در حیوان خانگی خود مشاهده کردید، باید به دنبال مراقبت های دامپزشکی فوری باشید تا از تشخیص دقیق و درمان مناسب اطمینان حاصل کنید.
خلاصه گلوکوم در سگ و گربه
گلوکوم در سگ ها و گربه ها یک بیماری جدی چشمی است که با افزایش فشار داخل چشم مشخص می شود و پتانسیل ایجاد آسیب غیر قابل برگشت به عصب بینایی را دارد. درک این نکته مهم است که گلوکوم در سگ ها و گربه ها فقط یک بیماری نیست، بلکه شامل شرایط مختلفی است که می تواند منجر به افزایش فشار داخل چشم شود. گلوکوم در سگ ها و گربه ها می تواند هم اولیه (ژنتیکی) و هم ثانویه (در نتیجه یک بیماری چشمی دیگر) رخ دهد.
تاریخچه و معاینه کامل چشم نقش مهمی در تشخیص گلوکوم در سگ ها و گربه ها دارد. تشخیص گلوکوم در سگها و گربهها میتواند چالش برانگیز باشد، زیرا علائم اولیه میتوانند ظریف باشند و تا زمانی که بیماری به خوبی پیشرفت نکرده باشد، اغلب به زوال تدریجی بینایی توجه نمیشود.
گلوکوم در سگ ها و گربه ها معمولاً یک وضعیت دردناک است و سلامت حیوانات جنبه کلیدی درمان است. هدف مدیریت گلوکوم در سگ ها و گربه ها کنترل فشار داخل چشم برای جلوگیری از آسیب بیشتر به عصب بینایی و تسکین ناراحتی حیوانات است.
درمان دارویی برای گلوکوم در سگها و گربهها معمولاً شامل قطرههای چشمی یا قرصهایی است که تولید زلالیه را کاهش میدهند یا خروج آن را افزایش میدهند. در برخی موارد، مداخله جراحی ممکن است برای درمان گلوکوم در سگ و گربه ضروری باشد.
پیش آگهی گلوکوم در سگ ها و گربه ها متفاوت است و به عوامل متعددی از جمله مرحله بیماری در زمان تشخیص، علت زمینه ای و اثربخشی درمان بستگی دارد.
پیشگیری از گلوکوم در سگ ها و گربه ها می تواند دشوار باشد، به خصوص اگر استعداد ژنتیکی وجود داشته باشد. تشخیص و درمان زود هنگام برای گلوکوم در سگ ها و گربه ها برای بهبود شانس بینایی بسیار مهم است. مهم است که صاحبان حیوانات خانگی خود را در مورد خطرات و علائم گلوکوم در سگ ها و گربه ها آموزش دهند تا از حیوانات خود به بهترین شکل محافظت کنند.
به طور خلاصه، گلوکوم در سگ ها و گربه ها یک بیماری جدی است که نیاز به اقدام سریع دارد. با این حال، با تشخیص به موقع و درمان مناسب، پیشرفت گلوکوم در سگ ها و گربه ها را می توان در بسیاری از موارد کند یا متوقف کرد و به طور قابل توجهی کیفیت زندگی حیوانات را بهبود بخشید.
ادبیات مربوط به گلوکوم در سگ ها و گربه ها
اگر مایلید عمیقتر به موضوع «گلوکوم در سگها و گربهها» بپردازید، در اینجا فهرستی از متون تخصصی به زبان اصلی آنها وجود دارد که ممکن است مفید باشد:
- Gelatt، K.N.، & MacKay، E.O. (2004). تغییرات فشار داخل چشم در ارتباط با تجویز سیستمیک فوروزماید و هیدروکلروتیازید در سگ ها. مجله آمریکایی تحقیقات دامپزشکی ، 65 (7)، 978-982.
- Gelatt، KN (ویرایش). (2013). چشم پزشکی دامپزشکی . جان وایلی و پسران
- مگز، دی.، میلر، پی.، و اوفری، آر. (۲۰۱۳). اصول چشم پزشکی دامپزشکی اسلاتر . علوم بهداشتی الزویر.
- Peiffer، R.L.، و Petersen-Jones، S.M. (2008). چشم پزشکی حیوانات کوچک: یک رویکرد مشکل گرا . ساندرز با مسئولیت محدود
- پلامر، سی. ای.، رگنیر، آ.، و گلات، ک.ن. (2013). گلوکوم سگ. در KN Gelatt (ویرایش)، Veterinary Ophthalmology (ویرایش پنجم، صفحات 1050-1140). John Wiley & Sons, Ltd.
لطفاً توجه داشته باشید که برخی از این متون بسیار فنی هستند و عمدتاً دامپزشکان یا متخصصان مراقبت از سلامت حیوانات را هدف قرار می دهند. ممکن است مفید باشد که در مورد اطلاعاتی که از این منابع دریافت می کنید با یک دامپزشک یا سایر متخصصان مورد اعتماد صحبت کنید.
