اکتینومایکوز در گربه‌ها: این عفونت باکتریایی نادر را زود تشخیص داده و درمان کنید.

چه زمانی به دامپزشک مراجعه کنیم؟

فوراً، ظرف ۲ تا ۳ روز:

اکتینومایکوز در گربه‌ها نادر است، اما بیماری‌ای نیست که نیاز به مراقبت طولانی مدت داشته باشد. لطفاً در صورت مشاهده تورم جدید، توده سفت زیر پوست، زخم ترشح‌دار، آبسه‌های عودکننده، درد هنگام غذا خوردن یا بی‌حالی غیرمعمول، فوراً به پزشک مراجعه کنید. از آنجا که اکتینومایکوز در گربه‌ها در ابتدا می‌تواند شبیه آبسه معمولی ناشی از گازگرفتگی، عفونت ریشه دندان یا یک تغییر پوستی بی‌ضرر باشد، علائم هشدار دهنده اولیه به راحتی نادیده گرفته می‌شوند.

بلافاصله یا در همان روز:

اگر گربه شما تب دارد، به سختی نفس می‌کشد، علائم واضح درد را نشان می‌دهد، غذا نمی‌خورد، حالش به سرعت رو به وخامت است یا اگر تورم در ناحیه سر، گردن یا قفسه سینه به سرعت افزایش می‌یابد، فوراً با یک کلینیک دامپزشکی یا بیمارستان حیوانات مشورت کنید. زخم‌های باز، بدبو یا چرکی نیز باید فوراً معاینه شوند.

اکتینومایکوز در گربه ها چیست؟

اکتینومایکوز یک عفونت باکتریایی نادر اما جدی است که توسط باکتری‌های جنس ... ایجاد می‌شود. اکتینومایسس این امر باعث می‌شود. از دیدگاه دامپزشکی، درک این نکته مهم است که این عوامل بیماری‌زا لزوماً „از بیرون“ نمی‌آیند. بلکه، آنها باکتری‌های فرصت‌طلبی هستند که معمولاً به عنوان بخشی از فلور مخاطی طبیعی یافت می‌شوند و فقط زمانی باعث بیماری می‌شوند که از طریق آسیب، بیماری دندان یا حفره دهان، جسم خارجی یا سایر آسیب‌های بافتی به لایه‌های عمیق‌تر نفوذ کنند.

اکتینومایکوز در گربه‌ها اغلب یک سیر مزمن را دنبال می‌کند. این بدان معناست که بیماری می‌تواند به آرامی توسعه یابد، عود کند و برای هفته‌ها نامشخص باقی بماند. یکی از ویژگی‌های معمول آن، تمایل به تشکیل آبسه، فیستول، تورم سفت شده و التهاب عمیق است. در برخی موارد، عفونت موضعی باقی می‌ماند، در حالی که در برخی دیگر، اکتینومایکوز به بافت‌های مجاور یا حتی چندین ناحیه بدن گسترش می‌یابد. دقیقاً به همین دلیل است که این بیماری باید جدی گرفته شود.

در عمل، تشخیص اکتینومایکوز در گربه‌ها چالش‌برانگیز است. بسیاری از صاحبان گربه در ابتدا گربه خود را به دلیل وجود یک توده، تورم یا زخمی که به ظاهر بهبود نمی‌یابد، به پزشک ارجاع می‌دهند. تنها ترکیبی از معاینه کامل، تصویربرداری، سیتولوژی، کشت و در صورت لزوم، بیوپسی بافت منجر به تشخیص صحیح می‌شود. هرچه اکتینومایکوز در گربه‌ها زودتر تشخیص داده شود، شانس درمان موفقیت‌آمیز بیشتر است.

علل: چگونه اکتینومایکوز در گربه ها ایجاد می شود؟

اکتینومایکوز در گربه‌ها معمولاً به طور اتفاقی رخ نمی‌دهد، بلکه پس از اختلال در موانع محافظ طبیعی رخ می‌دهد. محرک‌های معمول شامل گزش، خراش، اشیاء خارجی، آسیب‌های دهان، مشکلات شدید دندانی یا آسیب بافتی پس از التهاب است. باکتری‌های جنس اکتینومایسس آنها از چنین نقاط ورودی برای نفوذ به لایه‌های عمیق بافت با سطح اکسیژن پایین استفاده می‌کنند. در آنجا رشد می‌کنند و می‌توانند التهاب‌های چرکی طولانی مدت یا پیوگرانولوماتوز را ایجاد کنند.

گربه‌های بیرون از منزل، به ویژه، در معرض خطر بیشتری برای آسیب‌های ناشی از دعواهای قلمروطلبانه هستند. گربه‌هایی که مشکلات دندانی، استوماتیت مزمن یا سیستم ایمنی ضعیف دارند نیز بیشتر مستعد ابتلا به این بیماری هستند. از دیدگاه دامپزشکی، در چنین مواردی اغلب شاهد یک عفونت کلاسیک، تمیز و سطحی نیستیم، بلکه یک عفونت ترکیبی با چندین نوع باکتری را مشاهده می‌کنیم. این موضوع برای اکتینومایکوز در گربه‌ها مهم است زیرا عفونت‌های بی‌هوازی ترکیبی عمیق‌تر، کپسول‌دارتر و نیاز به درمان طولانی‌تری دارند.

مسئله دیگر، عدم مشاهده دقیق مشکل اصلی است. محل گزش یا نقص کوچک مخاطی اغلب تا زمانی که تورم قابل مشاهده شود، بهبود یافته است. سپس صاحبان گربه گزارش می‌دهند که یک توده "ناگهان" ظاهر شده است. در واقع، عفونت اغلب مدتی است که در بافت فعالیت می‌کند. به همین دلیل است که اکتینومایکوز در گربه‌ها بیماری است که نباید صرفاً بر اساس ظاهر سطحی آن قضاوت شود.

علائم: چگونه اکتینومایکوز در گربه ها بروز می کند

علائم می‌توانند بسیار متفاوت باشند زیرا اکتینومایکوز در گربه‌ها می‌تواند در قسمت‌های مختلف بدن رخ دهد. تغییرات موضعی اغلب اولین علائم قابل توجه هستند. این علائم شامل تورم، آبسه، ندول‌های سفت، توده‌های دردناک زیر پوست، نواحی ترشح‌دار یا چرکی و زخم‌های دیر بهبود یابنده است. برخی از ضایعات از بیرون پاره می‌شوند و مایع غلیظ، زردرنگ یا خونی-چرکی از آنها خارج می‌شود.

علائم عمومی رایج شامل کاهش اشتها، بی‌اشتهایی، بی‌حالی، تب و کاهش وزن است. اگر اکتینومایکوز در گربه‌ها در ناحیه دهان، فک یا گلو باشد، حیوانات مبتلا اغلب هنگام جویدن درد، افزایش بزاق، بوی بد دهان یا عدم تقارن قابل مشاهده صورت را نشان می‌دهند. اگر التهاب به قسمت‌های عمیق‌تر استخوان‌ها یا حفره قفسه سینه گسترش یابد، لنگش، درد استخوان، سرفه، تنگی نفس یا کاهش قابل توجه وضعیت عمومی نیز محتمل است.

نکته‌ی موذیانه در مورد اکتینومایکوز این است که اغلب با علائم غیر اختصاصی شروع می‌شود. بسیاری از این علائم را می‌توان به بیماری‌های دندانی، آبسه‌های رایج گزش، تومورها، عفونت‌های قارچی، نوکاردیوز، واکنش‌های بدن خارجی یا سایر فرآیندهای باکتریایی نیز نسبت داد. بنابراین، برای صاحبان حیوانات خانگی مهم است که اطمینان حاصل کنند که هرگونه تورم، فیستول یا زخمی که علیرغم درمان اولیه به درستی بهبود نمی‌یابد، همیشه مورد بررسی بیشتر قرار گیرد.

از دیدگاه دامپزشکی من، یک علامت هشدار دهنده از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است: اگر تورم در ابتدا کاهش یابد و سپس اندکی پس از آن دوباره افزایش یابد، اگر آنتی‌بیوتیک‌ها فقط بهبودی مختصری ایجاد کنند، یا اگر گربه با وجود باز شدن زخم همچنان درد را تجربه کند، باید علل زمینه‌ای مانند اکتینومایکوز در گربه‌ها را نیز در نظر گرفت.

تشخیص: چگونه دامپزشک اکتینومایکوز را در گربه ها تشخیص می دهد

تشخیص اکتینومایکوز در گربه‌ها شامل چندین جزء است. ابتدا، یک معاینه بالینی کامل انجام می‌شود. ما به محل، قوام و درد تورم و همچنین هرگونه فیستول، ترشح از زخم، وضعیت دندان‌ها، غدد لنفاوی و وضعیت عمومی گربه توجه می‌کنیم. این معاینه اغلب نشان می‌دهد که آیا آبسه سطحی است یا التهاب عمیق‌تر.

مرحله بعدی شامل نمونه‌برداری است. اگر در گربه‌ها به اکتینومایکوز مشکوک باشیم، می‌توان از عمق ضایعه، مثلاً با آسپیراسیون با سوزن ظریف، سوراخ کردن، مایع آبسه یا نمونه بافت، نمونه‌برداری کرد. بررسی سیتولوژی می‌تواند نشانه‌هایی از التهاب پیوگرانولوماتوز را نشان دهد. کشت باکتریایی همراه با آزمایش حساسیت آنتی‌بیوتیکی بسیار ارزشمند است، اگرچه کشت پاتوژن‌های بی‌هوازی در عمل همیشه آسان نیست. به خصوص در موارد عفونت‌های عمیق‌تر یا عودکننده، نمونه باید تا حد امکان دقیق و تمیز از عمیق‌ترین قسمت ضایعه گرفته شود.

تکنیک‌های تصویربرداری نیز نقش مهمی دارند. اشعه ایکس به تشخیص درگیری استخوان، استئومیلیت، تغییرات در ریشه دندان یا تغییرات در حفره قفسه سینه کمک می‌کند. سونوگرافی نشان می‌دهد که آیا آبسه‌های عمیق، فیستول یا تجمع مایع پنهان وجود دارد یا خیر. در موارد پیچیده، تصویربرداری بیشتر ممکن است مفید باشد.

این یک واقعیت در دامپزشکی است که اکتینومایکوز همیشه در اولین ویزیت به طور قطعی تشخیص داده نمی‌شود. برخی از کشت‌ها علیرغم سوءظن بالینی منفی باقی می‌مانند زیرا باکتری‌های بی‌هوازی به انتقال و اکسیژن حساس هستند. بنابراین، ما به یک آزمایش واحد تکیه نمی‌کنیم، بلکه به تصویر کلی گرفته شده از معاینه، پیشرفت بیماری، سیتولوژی، کشت، هیستوپاتولوژی و تصویربرداری متکی هستیم.

درمان: چه چیزی به اکتینومیکوز در گربه ها کمک می کند؟

درمان اکتینومایکوز در گربه‌ها نیاز به صبر، پشتکار و یک برنامه مشخص دارد. در بسیاری از موارد، درمان طولانی مدت با آنتی‌بیوتیک ضروری است. پنی‌سیلین‌ها به طور سنتی عوامل مهمی در برابر این بیماری محسوب می‌شوند. اکتینومایسسبا این وجود، انتخاب آنتی‌بیوتیک باید در صورت امکان بر اساس کشت و آزمایش مقاومت آنتی‌بیوتیکی باشد، به خصوص اگر درمان‌های قبلی انجام شده باشد، اگر به عفونت مختلط مشکوک باشیم، یا اگر روند بیماری پیچیده باشد.

همچنین درک این نکته ضروری است که دارو به تنهایی همیشه کافی نیست. اگر آبسه بزرگتری تشکیل شده باشد، اگر بافت نکروتیک وجود داشته باشد، یا اگر فیستول وجود داشته باشد، مداخله جراحی اغلب ضروری است. این ممکن است شامل باز کردن و تخلیه آبسه، دبریدمان، برداشتن بافت مرده، شستشوی حفره‌های عمیق زخم یا برداشتن جسم خارجی عامل بیماری باشد. بدون درمان جراحی کافی، عود اکتینومایکوز در گربه‌ها به طور قابل توجهی شایع‌تر است.

برای صاحبان سگ، مهمترین چیز پایبندی به درمان تجویز شده است. گاهی اوقات اکتینومایکوز از نظر ظاهری سریعتر از بهبودی عفونت در بافت بهبود می‌یابد. اگر آنتی بیوتیک خیلی زود قطع شود یا مراقبت از زخم به طور نامنظم انجام شود، بیماری اغلب دوباره عود می‌کند. بنابراین، در مطب ما، در مورد قرارهای پیگیری، بررسی زخم، شستشوی احتمالی، تنظیم رژیم غذایی برای درد دهان و نظارت دقیق در خانه صحبت می‌کنیم.

درمان همچنین شامل مدیریت درد است. گربه‌های مبتلا به اکتینومایکوز اغلب به طور قابل توجهی بیشتر از آنچه که به نظر می‌رسد رنج می‌برند. مدیریت خوب درد، مصرف مایعات کافی، غذای نرم، استراحت و معاینات دقیق، احتمال بهبودی را به طور قابل توجهی افزایش می‌دهد.

پیش آگهی و پیگیری

پیش‌آگهی اکتینومایکوز در گربه‌ها به شدت به این بستگی دارد که بیماری چقدر زود تشخیص داده شود، عفونت چقدر عمیق باشد و اینکه آیا استخوان‌ها، حفره قفسه سینه یا سایر ساختارها درگیر شده‌اند یا خیر. موارد محدود به محل، با درمان زودهنگام و مداوم، پیش‌آگهی به طور قابل توجهی بهتری نسبت به موارد پیشرفته یا عمومی دارند.

لازم به ذکر است که یک تورم به ظاهر کوچک به طور خودکار به معنای سیر خفیف بیماری نیست. به طور خاص، فیستول‌های عمیق یا درگیری فک می‌توانند طولانی شوند. با این حال، اگر اکتینومایکوز در گربه‌ها به طور مداوم درمان شود، کنترل خوب اغلب امکان‌پذیر است. صاحبان باید برای مراقبت‌های بعدی طولانی مدت آماده باشند.

مراقبت‌های بعدی شامل بررسی زخم، کنترل وزن، ارزیابی عادات غذایی، سطح درد و فعالیت و همچنین در صورت لزوم، تصویربرداری بیشتر یا آزمایش‌های آزمایشگاهی است. در برخی موارد، ما پس از چند هفته دوباره بررسی می‌کنیم تا ببینیم آیا ضایعه واقعاً فروکش کرده است یا ضایعات پنهانی باقی مانده است.

تجربه عملی نشان می‌دهد که اگر گربه به خوردن غذای طبیعی خود ادامه دهد، تورم کاملاً فروکش کند، خز دوباره رشد کند و دیگر ترشحی وجود نداشته باشد، این نشانه خوبی است. با این وجود، درمان هرگز نباید بدون مشورت با پزشک قطع شود. اکتینومایکوز در گربه‌ها وضعیتی است که درمان ناقص اغلب منجر به عود کامل می‌شود.

پیشگیری: چگونه خطر را کاهش دهیم

هیچ تضمین مطلقی در برابر اکتینومایکوز وجود ندارد. با این حال، صاحبان می‌توانند خطر را کاهش دهند. مهمتر از همه، مراقبت‌های بهداشتی عمومی خوب ضروری است. این شامل معاینات منظم دامپزشکی، بهداشت خوب دندان، رژیم غذایی متعادل و درمان سریع زخم‌ها یا جراحات ناشی از گازگرفتگی می‌شود.

گربه‌های خیابانی باید در اسرع وقت پس از دعوا یا در صورت مشاهده هرگونه رفتار غیرمعمول، معاینه شوند. زخم‌های کوچک ناشی از گازگرفتگی اغلب به سرعت روی سطح بسته می‌شوند، در حالی که ممکن است عفونتی در زیر آن در حال ایجاد باشد. کسانی که گربه خود را به خوبی می‌شناسند، معمولاً اگر ناحیه‌ای ناگهان به لمس حساس شود، اگر حیوان کمتر خود را تمیز کند، یا اگر از نوازش شدن اجتناب کند، خیلی زود متوجه می‌شوند.

سلامت دهان و دندان نیز بسیار مهم است. زیرا اکتینومایسس مشکلات مزمن دندان و لثه، که ممکن است مربوط به فلور طبیعی دهان باشد، خطر عفونت‌های بافت عمیق را افزایش می‌دهد. بنابراین، تمیز کردن منظم دندان‌ها می‌تواند به طور غیرمستقیم به جلوگیری از اکتینومایکوز در گربه‌ها کمک کند.

علاوه بر این، به منظور استفاده مسئولانه از آنتی‌بیوتیک، توجه به این نکته ضروری است که هر تورمی نباید "بر اساس سوءظن" و بدون تشخیص صحیح، بارها و بارها با آنتی‌بیوتیک‌های مختلف درمان شود. این امر می‌تواند بیماری‌های مزمن را پنهان کند. اگر تغییری غیرمعمول، عمیق، دردناک یا عودکننده باشد، آزمایش تشخیصی هدفمند ترجیح داده می‌شود.

طبقه بندی از دیدگاه دامپزشکی

اکتینومایکوز در گربه‌ها نادر است. دقیقاً به همین دلیل است که انجام آن در عمل روزمره بسیار چالش برانگیز است. بیماری‌های نادر اغلب تنها زمانی به طور قابل اعتمادی تشخیص داده می‌شوند که روند آنها از الگوهای معمول منحرف شود. برای صاحبان گربه، این به این معنی است: لطفاً اگر متوجه روند غیرمعمول بیماری شدید، مانند بهبود نیافتن زخم، عود تورم یا عدم بهبودی کامل گربه‌تان با وجود درمان، درنگ نکنید و دوباره بپرسید.

از دیدگاه دامپزشکی، اکتینومایکوز در گربه‌ها یکی از آن بیماری‌هایی است که نیاز به تشخیص دقیق، جراحی ماهرانه و پیگیری مداوم دارد. درمان علائم به تنهایی معمولاً کافی نیست. مداخله زودهنگام به طور قابل توجهی شانس نتیجه موفقیت‌آمیز را بهبود می‌بخشد.

منابع بین‌المللی بیشتر

برای اطلاعات فنی و بیشتر، منابع بین‌المللی زیر را می‌توانید در پست وردپرس لینک کنید:

• کتابچه راهنمای دامپزشکی مرک - اکتینومایکوز در گاو و سایر حیوانات
• راهنمای دامپزشکی MSD - اکتینومایکوز در گاو و سایر حیوانات
• بیمارستان‌های حیوانات VCA - عفونت‌های باکتریایی مقاوم به آنتی‌بیوتیک در گربه‌ها
• WSAVA - گروه دستورالعمل‌های درمانی
• ISCAID - دستورالعمل‌ها و بیانیه‌های اجماع
• AAHA - دستورالعمل های نظارت ضد میکروبی AAFP/AAHA 2022
• دفترچه راهنمای مرک - اکتینومایکوز

سوالات متداول در مورد اکتینومایکوز در گربه ها

خلاصه: مهمترین اطلاعات در مورد اکتینومایکوز در گربه ها

اکتینومایکوز در گربه‌ها یک عفونت باکتریایی نادر اما جدی است که نیاز به توجه ویژه در دامپزشکی دارد. اکتینومایکوز در گربه‌ها معمولاً زمانی رخ می‌دهد که باکتری‌های جنس [جنس را اینجا وارد کنید] اکتینومایسس اکتینومایکوز در گربه‌ها می‌تواند پس از آسیب، بیماری دندان، مشکلات حفره دهان یا سایر آسیب‌های بافتی به ساختارهای عمیق‌تر نفوذ کند. بنابراین، این یک سوزش ساده پوست نیست، بلکه اغلب یک التهاب عمیق و طولانی مدت است.

مهم است که صاحبان گربه‌ها بدانند که اکتینومایکوز در گربه‌ها در ابتدا می‌تواند کاملاً نامحسوس به نظر برسد. این بیماری اغلب در ابتدا به صورت تورم، آبسه، توده سفت شده، فیستول یا زخمی که به خوبی بهبود نمی‌یابد، بروز می‌کند. دقیقاً به همین دلیل است که اکتینومایکوز در گربه‌ها اغلب در ابتدا با آبسه گزش معمولی اشتباه گرفته می‌شود. اگر این بیماری عود کند، اگر گربه درد داشته باشد، یا اگر با وجود درمان اولیه بهبود پایداری حاصل نشود، بررسی بیشتر ضروری است.

اکتینومایکوز در گربه‌ها می‌تواند موضعی باقی بماند، اما می‌تواند بافت‌های نرم عمیق‌تر، استخوان‌ها، فک، حفره قفسه سینه یا سایر نواحی بدن را نیز تحت تأثیر قرار دهد. بسته به محل آن، اکتینومایکوز در گربه‌ها باعث از دست دادن اشتها، مشکل در غذا خوردن، تب، بی‌حالی، کاهش وزن، سرفه، تنگی نفس یا درد قابل توجه می‌شود. بنابراین اکتینومایکوز در گربه‌ها بیماری با تظاهرات بسیار متغیر است. همین تنوع، تشخیص اکتینومایکوز در گربه‌ها را چالش برانگیز می‌کند.

تشخیص اکتینومایکوز در گربه‌ها به ترکیبی از معاینه بالینی کامل، بیوپسی، سیتولوژی، کشت باکتری، آزمایش حساسیت آنتی‌بیوتیکی و تصویربرداری متکی است. در اکتینومایکوز گربه‌سانان، نمونه‌برداری از بافت‌های عمیق‌تر بسیار مهم است زیرا سواب‌های سطحی اغلب نمی‌توانند مشکل واقعی را به طور قابل اعتمادی نشان دهند. اشعه ایکس یا سونوگرافی نیز می‌تواند در اکتینومایکوز گربه‌سانان برای شناسایی حفره‌های آبسه پنهان، درگیری استخوان یا میزان واقعی التهاب بسیار مهم باشد.

از نظر درمانی، اکتینومایکوز در گربه‌ها تقریباً همیشه نیاز به یک رویکرد مداوم و برنامه‌ریزی‌شده دارد. اکتینومایکوز در گربه‌ها معمولاً با آنتی‌بیوتیک‌ها درمان می‌شود، که اغلب مدت طولانی‌تری نسبت به عفونت‌های زخم ساده طول می‌کشد. با این حال، دارو به تنهایی اغلب برای درمان اکتینومایکوز در گربه‌ها کافی نیست. آبسه‌ها باید باز شوند، حفره‌ها تخلیه شوند، بافت نکروتیک برداشته شود و علل احتمالی مانند اجسام خارجی یا مشکلات دندانی مورد توجه قرار گیرند. برای درمان موفقیت‌آمیز اکتینومایکوز در گربه‌ها، ترکیب درمان آنتی‌بیوتیکی هدفمند و مداخله جراحی اغلب بسیار مهم است.

از دیدگاه دامپزشکی، پایبندی به درمان عامل کلیدی در مدیریت اکتینومایکوز در گربه‌ها است. اکتینومایکوز در گربه‌ها می‌تواند به سرعت از نظر ظاهری بهبود یابد، حتی اگر یک ضایعه فعال هنوز در بافت وجود داشته باشد. اگر درمان خیلی زود قطع شود، اکتینومایکوز در گربه‌ها اغلب عود می‌کند. بنابراین، قرارهای پیگیری، مدیریت زخم، تسکین درد و مشاهده دقیق، اجزای ضروری هر درمان مناسب برای اکتینومایکوز در گربه‌ها هستند.

پیش‌آگهی همچنین به شدت به زمان تشخیص بستگی دارد. اکتینومایکوز در گربه‌هایی که زود تشخیص داده می‌شوند، معمولاً چشم‌انداز بهتری نسبت به موارد نادیده گرفته شده شامل استخوان‌ها یا حفره قفسه سینه دارند. با این حال، یک تورم کوچک به طور خودکار به این معنی نیست که اکتینومایکوز در گربه‌ها بی‌ضرر است. عفونت‌های عمیق، به ویژه، می‌توانند کوچکتر از آنچه در واقع هستند، به نظر برسند. بنابراین، هر زمان که تغییر غیرمعمول یا مکرری رخ می‌دهد، در نظر گرفتن اکتینومایکوز در گربه‌ها از اهمیت بیشتری برخوردار است.

پیشگیری از اکتینومایکوز در گربه‌ها در درجه اول شامل مراقبت‌های بهداشتی پیشگیرانه خوب است. معاینات منظم دامپزشکی، سلامت خوب دندان‌ها، مراقبت زودهنگام از زخم‌ها و هوشیاری پس از دعواهای قلمروطلبانه به کاهش خطر اکتینومایکوز در گربه‌ها کمک می‌کند. زخم‌های کوچک ناشی از گازگرفتگی می‌توانند نقش مهمی در اکتینومایکوز در گربه‌ها داشته باشند زیرا به عنوان نقاط ورود باکتری‌ها عمل می‌کنند. معاینه سریع گربه شما پس از دعوا، تورم یا علائم درد، احتمال جلوگیری از مزمن شدن اکتینومایکوز را افزایش می‌دهد.

بسیاری از صاحبان گربه‌ها می‌پرسند که آیا اکتینومایکوز در گربه‌ها مسری است یا خیر. طبق نظر فعلی دامپزشکی، اکتینومایکوز در گربه‌ها معمولاً یک بیماری بسیار مسری نیست. با این وجود، همان قوانین اساسی در مورد اکتینومایکوز در گربه‌ها مانند هر زخم چرکی دیگری اعمال می‌شود: بهداشت دقیق، مراقبت از زخم تمیز و ضدعفونی خوب دست‌ها یا شستشوی کامل دست‌ها پس از تماس. این کار هم از انسان و هم از حیوانات محافظت می‌کند.

مهمترین نکته عملی که باید به خاطر داشته باشید این است: اکتینومایکوز در گربه‌ها نادر است، اما بی‌ضرر نیست. اکتینومایکوز همیشه باید زمانی در نظر گرفته شود که تورم، آبسه یا زخم‌ها به طور غیرمعمول عمیق، مداوم، دردناک یا عودکننده باشند. اکتینومایکوز در گربه‌ها نیازی به وحشت ندارد، اما ارزیابی سریع دامپزشکی را می‌طلبد. اکتینومایکوز در گربه‌ها در صورت هماهنگی دقیق تشخیص، جراحی، درمان آنتی‌بیوتیکی و مراقبت‌های بعدی قابل درمان است. دقیقاً به همین دلیل است که از دیدگاه دامپزشکی من، تشخیص زودهنگام اکتینومایکوز در گربه‌ها و درمان مداوم آن بسیار مهم است.

زمینه پزشکی این عمل: این مقاله بر اساس استانداردهای پزشکی مراکز درمانی حیوانات کوچک تحت نظر سوزان آرنت، مدیر پزشکی و مالک، تهیه شده است. او در دانشکده دامپزشکی دانشگاه لایپزیگ تحصیل کرده، به مدت ۶ سال به عنوان دستیار دامپزشک در کلینیک حیوانات کوچک دکتر توماس گراف در کلن کار کرده، ۱ سال را صرف توسعه و گسترش بخش حیوانات کوچک در مرکز بهداشت حیوانات لار کرده و از سال ۲۰۱۳ مالک مراکز درمانی حیوانات کوچک در کارلسباد-ایترزباخ و کارلسباد-لانگنشتاینباخ و مرکز حیوانات کوچک کارلسرود-دورلاخ بوده است.کلینیک دوستدار گربه) ، آموزش مداوم در زمینه استئوسنتز، عضو انجمن پزشکی دامپزشکی آلمان، در گروه کاری پزشکی گربه سانان DGK-DVG و در گروه کاری پزشکی لیزر DGK-DVG.