یک سند پاپی مربوط به سال ۱۲۶۱ به „ویلا داسلار“ - داکسلاندن امروزی - اشاره میکند. بازسازی این روستا در سال ۱۶۵۱ پس از شکسته شدن سد اجتنابناپذیر بود، زیرا موقعیت آن به عنوان یک ایستگاه گمرکی در کنار راین از قرون وسطی درآمد قابل توجهی ایجاد کرده بود. طلا نیز تا قرن ۱۸ در منطقه گلدگراند استخراج میشد. پس از اصلاح راین توسط تولا و اختلافات مداوم با جوامع پالاتینات، عملکرد آن به عنوان یک ایستگاه کشتیرانی و گمرکی به طور قطعی به ساحل راست راین منتقل شد. پس از افتتاح بندر راین در سال ۱۹۰۱، این روستای ماهیگیری و کشاورزی سابق به طور فزایندهای به یک روستای طبقه کارگر تبدیل شد. در سال ۱۹۱۰، داکسلاندن در کارلسروهه ادغام شد. این منطقه با فضای سبز دلپذیر و هماهنگ و چشمانداز اطراف آن، بیشتر شبیه یک روستا است تا یک محله معمولی کارلسروهه. توسعه مسکن آلبسیدلونگ و راینستراندلونگ این ویژگی تاریخی را بیشتر تقویت میکند.
از آنجایی که ترافیک سنگینی در داکسلاندن وجود ندارد، این شهر نسبتاً آرام است و تنها بیست دقیقه با مرکز کارلسروهه فاصله دارد. کسب و کارهای بندر راین و انتشار گازهای گلخانهای آنها تنها معایب این مکان هستند. داکسلاندن با بیش از 30 باشگاه و انجمن، خانههای قدیمی نیمه چوبی و کلیسای تقریباً 300 ساله سنت ولنتاین، ارزش دیدن دارد و به زندگی اجتماعی پر جنب و جوش خود میبالد.