در اواسط قرن نوزدهم، سودشتات (شهر جنوبی) به عنوان یک منطقه مسکونی کارگران و اولین توسعه شهری در جنوب ایستگاه اصلی قطار در کریگس‌اشتراسه پدیدار شد. جمعیت در عرض 20 سال پس از لغو ممنوعیت ساخت و ساز در سال 1847 به 15000 نفر افزایش یافت. وردرپلاتز، همانطور که امروز هست، در سال 1900 یک قطب مرکزی با مغازه‌ها فراهم می‌کرد. تا سال 1950، تعداد بیشتری از کارگران راه‌آهن و پست در سودشتات زندگی می‌کردند. در سال 1970، بخش‌هایی از ایستگاه قطار قدیمی به عنوان یک بازارچه مورد استفاده قرار می‌گرفت. دفتر مرکزی پست منطقه‌ای در همسایگی آن قرار داشت. سودشتات با خدمات، هتل‌ها و دفاتر دولتی خود، به پیوندی بین مرکز شهر و ایستگاه اصلی قطار تبدیل شد. در طول بازسازی پس از جنگ جهانی دوم، یک فضای سبز مرکزی برنامه‌ریزی شد که در آن بیش از 54 کیلومتر مربع از منطقه تخریب شد. متعاقباً، ساختمان‌هایی توسط مونا و هتل پارک (که اکنون کوئینز نامیده می‌شود) ساخته شدند. تئاتر جدید ایالت بادن در محل سالن بازار سابق ساخته شد و فضاهای باز محدود به فضای سبز باقی ماندند.