در کتاب مقدس صومعه لوخ، از کنیلینگن در سال ۷۸۶ به عنوان "Cnutlinga" یاد شده است. یافتههای مختلف قبرها به سکونت در عصر برنز اشاره دارد. مانند داکسلاندن، سرنوشت کنیلینگن به شدت تحت تأثیر راین قرار داشت. از دست دادن زمینهایی که اکنون در ساحل چپ راین واقع شدهاند، ناشی از پروژه اصلاح راین تولا در سال ۱۸۱۷ بود. در سال ۱۹۰۲، بندر ماکسائو، که در سال ۱۸۳۵ ساخته شده بود، برای ایجاد راه برای بندر جدید شهری بسته شد. بنادر راین کارلسروهه از جمله مهمترین بنادر داخلی در اروپا هستند که مجموع ظرفیت بار آنها ۶.۳ میلیون تن در سال است. کنیلینگن دومین منطقه شهری بزرگ در بین تمام مناطق کارلسروهه را دارد. این منطقه از تخریب زمان جنگ در امان ماند و به یک مرکز صنعتی مهم تبدیل شد، که بخشی از آن به لطف زیمنس و پالایشگاه آن بود. از آنجایی که پل راین در آنجا به عنوان یک ارتباط منطقهای مستقیم با منطقه فالتز در ساحل چپ راین و آلزاس فرانسه عمل میکند، اما به شدت ترافیک دارد، ساخت پل دوم راین، احتمالاً در قلمرو شهرداری نیلینگن، به طور فزایندهای محتمل میشود. بوهای نامطبوع ناشی از تصفیهخانه فاضلاب و پالایشگاه به عنوان یک مزاحمت تلقی میشوند. از سوی دیگر، ساکنان از محیط آرام و سطح بالای ادغام اجتماعی قدردانی میکنند.
پس از خروج نیروهای مسلح آمریکا، یک مرکز خرید محلی مدرن و مسکن برای ۲۰۰۰ نفر از ساکنان در محل سابق پادگان ساخته شد. قرار است امکانات اجتماعی و مناطق تجاری نیز به دنبال آن ساخته شوند.