پوست شناسی در دامپزشکی: هر آنچه که باید بدانید

پوست بزرگترین اندام حیوانات ما و بازتابی از سلامت آنهاست.

بیماری‌های پوستی به دلیل افزایش عوامل استرس‌زای محیطی، رژیم غذایی نامناسب و عوامل روانی، هم در انسان و هم در حیوانات رو به افزایش است. حیوانات خانگی ما (سگ، گربه، خوکچه هندی، خرگوش) نیز به طور فزاینده‌ای تحت تأثیر عوامل بیماری‌زای انگلی از داخل و خارج از کشور قرار می‌گیرند. بیماری‌های داخلی اغلب ابتدا به صورت تغییراتی در پوست و پوشش بدن ظاهر می‌شوند. وجود علل احتمالی متعدد بیماری‌هایی که باعث می‌شوند سگ‌ها، گربه‌ها یا خرگوش‌ها احساس ناخوشی کنند، اغلب تشخیص را بسیار پیچیده می‌کند.

علاوه بر تخصص تخصصی که دکتر کراوس طی دهه‌ها فعالیت در مطب ما کسب کرده است، اگر قرار است موفقیت درمانی پایدار حاصل شود، تمرکز بر بیمار به عنوان یک کل، سبک زندگی او و محیط اطرافش نباید از بین برود.

برای مثال، حیوانات بیشتری از بیماری‌های پوستی آلرژیک همراه با خارش شدید رنج می‌برند.

علاوه بر کنترل خارش با دارو و با کمترین عوارض جانبی ممکن، روش‌های تشخیصی مرکز حیوانات کوچک آرندت شامل بررسی عوامل محیطی خاص، تجزیه و تحلیل سلامت روده، توصیه‌های تغذیه‌ای فردی و همچنین مراقبت از پوست و پوشش بدن می‌شود.

مقدمه‌ای بر پوست‌شناسی دامپزشکی

پوست‌شناسی دامپزشکی به تشخیص و درمان بیماری‌های پوستی در حیوانات می‌پردازد. عوامل مختلفی مانند آلرژی، عفونت‌ها، انگل‌ها و زمینه‌های ژنتیکی در این امر نقش دارند. این مقاله هر آنچه را که باید در مورد پوست‌شناسی در حیوانات بدانید در اختیار شما قرار می‌دهد و اطلاعات ارزشمندی در مورد تشخیص و درمان مشکلات پوستی ارائه می‌دهد.

بیماری‌های پوستی شایع در حیوانات

آلرژی‌ها

آلرژی‌ها از شایع‌ترین علل مشکلات پوستی در حیوانات هستند. این موارد شامل آلرژی‌های غذایی، آلرژی‌های محیطی و آلرژی‌های تماسی می‌شود. علائم معمول آن خارش، قرمزی، تورم و التهاب است.

آلودگی انگلی

انگل‌هایی مانند کک، مایت یا کنه نیز می‌توانند باعث بیماری‌های پوستی در حیوانات شوند. این انگل‌ها پوست را تحریک می‌کنند و باعث خارش، التهاب و ریزش مو می‌شوند.

عفونت‌های باکتریایی

عفونت‌های باکتریایی اغلب در اثر آسیب‌های پوستی یا ضعف سیستم ایمنی ایجاد می‌شوند. باکتری‌ها به پوست نفوذ کرده و باعث التهاب، زخم و در برخی موارد حتی عفونت‌های سیستمیک می‌شوند.

عفونت‌های قارچی

عفونت‌های قارچی همچنین می‌توانند باعث بیماری‌های پوستی در حیوانات شوند. کرم‌های حلقوی یا قارچ‌های مخمر اغلب علت تغییرات پوستی مانند پوسته پوسته شدن، قرمزی و خارش هستند.

تشخیص بیماری‌های پوستی در حیوانات

تشخیص بیماری‌های پوستی در حیوانات / سگ‌ها این امر نیاز به معاینه کامل توسط دامپزشک دارد که شامل موارد زیر است:

سابقه پزشکی

شرح حال پزشکی دقیق اولین قدم در تشخیص بیماری های پوستی است. دامپزشک سوالاتی در مورد سابقه حیوان، آلرژن های احتمالی و رفتار حیوان خواهد پرسید.

معاینه پوست

معاینه پوست بخش مهمی از تشخیص است. دامپزشک نواحی آسیب دیده پوست را با دقت بررسی کرده و به دنبال تغییراتی مانند قرمزی، تورم یا ریزش مو خواهد بود.

خراشیدگی پوست

اگر به انگل یا عفونت قارچی مشکوک باشد، دامپزشک می‌تواند از پوست نمونه‌برداری کرده و آن را زیر میکروسکوپ بررسی کند. این کار امکان تشخیص مستقیم انگل یا قارچ را فراهم می‌کند.

آزمایش خون

آزمایش خون می‌تواند اطلاعاتی در مورد آلرژی‌ها یا عفونت‌های احتمالی ارائه دهد. آزمایش‌های ویژه می‌توانند آلرژن‌ها را شناسایی کرده و عفونت‌ها را تشخیص دهند.

آلرژی‌ها، به ویژه، دائماً در حال افزایش هستند. تقریباً 10٪ از کل سگ‌ها و گربه‌ها از خارش یا قرمزی پوست مرتبط با آلرژی رنج می‌برند. بررسی دقیق سابقه پزشکی به ما این امکان را می‌دهد که منشأ بیماری پوستی را به سرعت شناسایی و با استفاده از روش‌های مناسب تشخیص دهیم. گاهی اوقات برای تشخیص انگل‌های خاص، باید نمونه‌برداری انجام شود، یا باید از پوسته‌ها و موهای پوست برای کشت قارچ استفاده شود.

در موارد نادر، برای نمونه‌برداری از بافت (بیوپسی پوست) به بیهوشی عمومی کوتاه مدت نیاز است.

از آنجایی که بیماران چهارپای ما (متأسفانه) نمی‌توانند صحبت کنند، گرفتن شرح حال پزشکی دقیق به ویژه در حوزه پوست بسیار مهم است.

• مشکل پوستی از کجا شروع شد؟
• آیا خارش خفیف، کم یا خیلی شدید است؟
• آیا سایر اعضای خانواده (سایر حیوانات/افراد) تحت تأثیر قرار گرفته‌اند؟

بنابراین، ما در هر ویزیت پوستی، زمان کافی را به شما و حیوان خانگی‌تان اختصاص می‌دهیم. حداقل یک ساعت برای مشاوره اولیه در نظر گرفته شده است تا بتوانیم روند مراقبت از حیوان خانگی شما را به تفصیل مورد بحث قرار دهیم.

درمان در پوست شناسی

برای درمان عوامل محیطی بیماری‌های پوستی برای شرایطی مانند آلرژی، ما خوشحالیم که از جمله درمان‌های زیر، پس از انتخاب دقیق فردی و با مشورت با متخصص دامپزشکی جامع‌نگر خود، دکتر کراوز، استفاده کنیم:

• حساسیت‌زدایی
• درمان با خون اتولوگ
• آنتی‌بادی‌های مونوکلونال
• هومیوپاتی
• رژیم غذایی آلرژی

درمان درماتیت آتوپیک

درماتیت آتوپیک یک بیماری مزمن و التهابی پوست است که توسط آلرژن‌های محیطی مانند گرده، کپک یا مایت‌های گرد و غبار ایجاد می‌شود. علائم می‌تواند شامل خارش، قرمزی و ریزش مو باشد. گزینه‌های درمانی شامل داروهای موضعی، آنتی‌هیستامین‌های خوراکی یا ایمونوتراپی است.

درمان آلرژی غذایی

آلرژی غذایی یکی از علل شایع مشکلات پوستی در حیوانات خانگی است. علائم آن مشابه علائم درماتیت آتوپیک است، اما می‌تواند شامل علائم گوارشی نیز باشد. رژیم غذایی حذفی اغلب اولین قدم برای شناسایی مواد غذایی محرک آلرژی است. سپس می‌توان یک رژیم غذایی هیپوآلرژنیک (کم‌حساسیت‌زا) را شروع کرد.

درمان بیماری‌های عفونی پوست

عفونت‌های باکتریایی

عفونت‌های باکتریایی پوست، مانند پیودرما، اغلب توسط استافیلوکوک‌ها ایجاد می‌شوند. درمان معمولاً شامل آنتی‌بیوتیک‌ها، چه موضعی و چه خوراکی، و همچنین تمیز کردن نواحی آسیب‌دیده پوست است.

عفونت‌های قارچی

عفونت‌های قارچی، مانند کچلی قارچی، معمولاً پوست حیوانات خانگی را تحت تأثیر قرار می‌دهند. درمان شامل استفاده از داروهای ضد قارچ به شکل شامپو، کرم یا داروهای خوراکی است. ضدعفونی کردن محیط حیوان برای جلوگیری از عفونت مجدد بسیار مهم است.

درمان بیماری‌های انگلی پوست

آلودگی به کک و کنه

آلودگی به کک و کنه می‌تواند منجر به سوزش پوست، خارش و ریزش مو شود. درمان شامل از بین بردن انگل‌ها و استفاده از محصولات پیشگیری از کک و کنه است. همچنین ممکن است درمان محیطی نیز ضروری باشد.

جرب سارکوپتیک

جرب سارکوپتیک توسط مایت نقب‌زن Sarcoptes scabiei ایجاد می‌شود و منجر به خارش شدید، التهاب پوست و ریزش مو می‌شود. درمان شامل استفاده از کنه‌کش‌ها و درمان تمام حیوانات خانگی برای جلوگیری از عفونت مجدد است.

درمان بیماری‌های پوستی خودایمنی و ژنتیکی

بیماری‌های پوستی خودایمنی:

بیماری‌های خودایمنی پوست زمانی رخ می‌دهند که سیستم ایمنی بدن حیوان به اشتباه به بافت‌های خود حمله می‌کند و باعث ایجاد یک پاسخ التهابی می‌شود. برخی از بیماری‌های خودایمنی رایج شامل پمفیگوس کمپلکس، لوپوس اریتماتوی دیسکوئید (DLE) و پمفیگوئید تاولی هستند. رویکردهای درمانی بسته به شدت بیماری متفاوت است و شامل موارد زیر است:

الف) درمان سرکوب کننده سیستم ایمنیتجویز گلوکوکورتیکوئیدها معمولاً اولین قدم برای سرکوب پاسخ التهابی است. در موارد شدید یا اگر پاسخ کافی به گلوکوکورتیکوئیدها وجود نداشته باشد، ممکن است از داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی اضافی استفاده شود.

ب) درمان موضعیکورتیکواستروئیدهای موضعی، آنتی‌بیوتیک‌ها یا ضد قارچ‌ها می‌توانند برای تسکین علائم و جلوگیری از عفونت‌های ثانویه استفاده شوند.

ج) درمان حمایتیاسیدهای چرب امگا ۳، ویتامین E و اسیدهای چرب ضروری می‌توانند برای تقویت سلامت و بهبود پوست تجویز شوند.

بیماری‌های پوستی ژنتیکی:

بیماری‌های پوستی ژنتیکی، اختلالات مادرزادی یا ارثی هستند که به دلیل نقص ژنتیکی رخ می‌دهند. نمونه‌هایی از آن شامل ایکتیوز، اپیدرمولیز بولوزا و اختلالات ساختار مو است. هدف از درمان، تسکین علائم و بهبود رفاه حیوان است.

الف) درمان علامتی: در بسیاری از موارد، درمان بر تسکین علائم و جلوگیری از عفونت‌های ثانویه تمرکز دارد. این شامل پاکسازی منظم پوست، استفاده از مرطوب‌کننده‌ها، آنتی‌بیوتیک‌ها یا ضد قارچ‌های موضعی و داروهای ضد التهاب می‌شود.

ب) رژیم درمانیمصرف مکمل‌های غذایی که سلامت پوست را تقویت می‌کنند، مانند اسیدهای چرب امگا ۳، ویتامین E و اسیدهای چرب ضروری، می‌تواند مفید باشد.

می‌توانید اطلاعات بیشتر را اینجا پیدا کنید.

پیشنهاد ما برای شما:

علاوه بر بحث مفصل با متخصصان ما در مورد روند بیماری، این شامل، به عنوان مثال، بررسی میکروسکوپی مو و نمونه‌برداری از پوست، کشت قارچ، آزمایش خون، بیوپسی پوست، بیوپسی با سوزن ظریف در موارد افزایش اندازه همراه با بررسی سیتولوژی و بررسی‌های باکتریولوژی می‌شود.

برای از بین بردن ضایعات پوستی کوچک، از کرایوپاس (سرما درمانی) یا لیزرهای جراحی استفاده می‌کنیم.

ما مشاوره جامع ارائه می‌دهیم و اغلب نقطه تماس حیواناتی هستیم که سابقه طولانی رنج کشیدن دارند.

بنابراین، ما زمان زیادی را برای مشاوره اولیه در نظر می‌گیریم و از شما می‌خواهیم که هنگام درخواست خود، پرسشنامه زیر را تا حد امکان دقیق پر کنید تا بتوانیم برای جلسه به طور مناسب آماده شویم. خیلی ممنونم و به زودی می‌بینمت!