خلاصه

دررفتگی کشکک زانو یک بیماری ارتوپدی رایج در سگ‌ها، به ویژه نژادهای کوچک‌تر است. این بیماری زمانی رخ می‌دهد که کشکک زانو (پاتلا) از موقعیت طبیعی خود خارج شود. این وضعیت می‌تواند باعث درد و لنگش شود و در موارد شدید، ممکن است نیاز به مداخله جراحی داشته باشد. این مقاله به علل، علائم و گزینه‌های درمانی دررفتگی کشکک زانو در سگ‌ها می‌پردازد.

دررفتگی موقت کشکک زانو یک بیماری شایع در بسیاری از افراد است. نژادهای کوچک سگ. علائم معمولاً خیلی شدید نیستند، اما می‌توانند به مرور زمان بدتر شوند. این بیماری به چهار درجه شدت مختلف طبقه‌بندی می‌شود. اگرچه دررفتگی گاه به گاه کشکک زانو بدون علائم شدید لزوماً نیازی به جراحی ندارد، اما در برخی موارد مداخله جراحی توصیه می‌شود.

علل دررفتگی کشکک زانو

سگ‌های مینیاتوری یا اسباب‌بازی (چی‌واوا، یورکشایر تریر، فرنچ بولداگ و غیره) به طور خاص به این بیماری مبتلا می‌شوند. دلیل این امر در ... نهفته است. عدم تراز پاهای عقب. در حالی که سگ‌های بزرگ معمولاً پاهای عقبی بسیار صافی دارند، نژادهای عروسکی انحنای کم و بیش مشخصی در استخوان ران و ساق پا دارند که اغلب منجر به قوسی شدن پاها می‌شود. به دلیل موقعیت محور پا، کشش عضله روی تاندون کشکک زانو، کشکک زانو را به سمت داخل می‌کشد که می‌تواند باعث دررفتگی آن شود.

دررفتگی داخلی (دررفتگی به سمت داخل زانو) شایع‌ترین شکل است، اگرچه دررفتگی جانبی نیز می‌تواند رخ دهد. تصادف منجر به آسیب به رباط‌ها نیز می‌تواند باعث دررفتگی کشکک زانو شود. تشخیص علائم: معمولاً صاحب حیوان متوجه لنگش گاه به گاه (راه رفتن موقت روی سه پا) می‌شود. فقط در موارد دررفتگی تروماتیک کشکک زانو (که در سگ‌های بزرگ شایع‌تر است) لنگش و درد هنگام دستکاری مشاهده می‌شود. گاهی اوقات، تشخیص به طور تصادفی کشف می‌شود.

درجات دررفتگی در دررفتگی کشکک زانو

در طول معاینه، شدت دررفتگی به 4 سطح طبقه‌بندی می‌شود:

درجه یک:
کشکک زانو در موقعیت طبیعی خود قرار دارد، اما می‌توان با دستکاری در حالی که زانو کاملاً کشیده است، آن را از شیار خارج کرد و به موقعیت طبیعی و بدون تکیه‌گاه خود بازگرداند. علائم بالینی نادر است.

درجه دو:
کشکک زانو هنگام باز شدن زانو خود به خود در می‌رود، یا می‌تواند از موقعیت طبیعی خود جابجا شود و سپس در آن موقعیت باقی بماند. این منجر به لنگش متناوب معمولی می‌شود. پس از مدتی یا از طریق دستکاری مفصل زانو به موقعیت اولیه خود باز می‌گردد. ممکن است بدشکلی‌های جزئی اندام، مانند چرخش داخلی استخوان درشت نی، مشاهده شود. در موارد دررفتگی کشکک زانو، پا برای تمایز بین درجه II و III باز می‌شود.

درجات شدید نیاز به جراحی:

درجه سوم:
کشکک زانو به طور دائم دررفته (بی‌حرکت) است اما می‌توان آن را به صورت دستی جابجا کرد. در موارد دررفتگی یک طرفه، پای آسیب‌دیده دائماً به سمت جلو متمایل است. وقتی هر دو طرف آسیب دیده باشند، لنگش کمتر قابل توجه است، اما گام‌ها کوتاه و زانوها خم می‌شوند. چرخش داخلی قابل توجهی در استخوان درشت نی وجود دارد. اغلب یک صفحه تیبیای کمی توسعه نیافته و مسطح قابل مشاهده است.

درجه چهارم:
کشکک زانو به طور دائمی دررفته است و نمی‌توان آن را به صورت دستی در موقعیت جدید قرار داد. راه رفتن بسیار سفت است. استخوان ساق پا به طور قابل توجهی به سمت داخل چرخیده است و برآمدگی رباط اغلب صاف است.

مکانیسم دررفتگی کشکک زانو

برای درک بهتر مکانیسم دررفتگی کشکک زانو در سگ‌ها، آشنایی با آناتومی مفصل زانو مهم است. مفصل زانو از سه ساختار اصلی تشکیل شده است: استخوان ران (فمور)، استخوان ساق پا (تیبیا) و کاسه زانو (کشکک زانو). کاسه زانو استخوانی کوچک و صاف است که در شیاری در انتهای استخوان ران قرار دارد و توسط تاندون‌ها و رباط‌ها در جای خود نگه داشته می‌شود.

وظیفه اصلی کاسه زانو این است که به عنوان یک اهرم عمل کند و نیروی عضله بزرگ ران (چهار سر ران) را به استخوان درشت نی منتقل کند. این به سگ اجازه می‌دهد تا مفصل زانوی خود را خم و راست کند، که برای حرکات طبیعی مانند دویدن، پریدن و بالا رفتن ضروری است.

دررفتگی کشکک زانو زمانی اتفاق می‌افتد که کشکک زانو از موقعیت طبیعی خود در شیار روی استخوان ران خارج شود. این اتفاق می‌تواند به صورت داخلی (به سمت داخل) یا خارجی (به سمت خارج) رخ دهد. دررفتگی کشکک زانو در نژادهای کوچک سگ شایع‌تر است، در حالی که دررفتگی کشکک زانو در نژادهای بزرگتر شایع‌تر است.

مکانیسم دررفتگی کشکک زانو را می‌توان به چهار دسته اصلی تقسیم کرد:

1. عوامل آناتومیکیناهنجاری یا ضعف در ساختارهایی که کشکک زانو را در جای خود نگه می‌دارند، مانند تاندون‌ها، رباط‌ها یا استخوان‌ها، می‌تواند باعث شود که کشکک زانو به راحتی از جای خود خارج شود.
2. عوامل آسیب‌زاآسیب‌هایی مانند ضربه یا زمین خوردن می‌توانند به ساختارهای مفصل زانو آسیب بزنند و باعث دررفتگی کشکک زانو شوند. ضربه ناگهانی یا فشار غیرمعمول روی پا می‌تواند باعث شود که کشکک زانو از شیار خود خارج شود.
3. عوامل دژنراتیوساییدگی و پارگی طولانی مدت در مفصل زانو، مانند آرتروز یا التهاب، می‌تواند پایداری کاسه زانو را مختل کرده و خطر دررفتگی کشکک زانو را افزایش دهد.
4. عوامل عملکردیبارها یا فشارهای ناهموار روی مفصل زانو، مانند مواردی که ممکن است با اضافه وزن یا عدم تراز پا رخ دهد، می‌تواند کشکک زانو را مستعد لغزش از موقعیت خود کند.

دررفتگی کشکک زانو می‌تواند باعث درد، تورم و محدودیت حرکتی شود زیرا عملکرد طبیعی مفصل زانو مختل می‌شود. با گذشت زمان، این می‌تواند منجر به آسیب بیشتر به مفصل زانو، مانند تغییرات دژنراتیو یا آرتروز شود.

علائم و تشخیص

این بیماری معمولاً می‌تواند در طول معاینه به طور کافی تشخیص داده شود. حتی اگر تشخیص فقط با لمس انجام شود، توصیه می‌شود که عکس‌برداری با اشعه ایکس انجام شود. اولاً، این عکس‌برداری می‌تواند آرتروز را که زمانی ایجاد می‌شود که این بیماری برای مدت طولانی وجود داشته باشد، تشخیص دهد. ثانیاً، می‌تواند سایر تشخیص‌های افتراقی را رد کند و میزان بدشکلی را تعیین کند. در موارد ناهنجاری‌های بسیار شدید، سی‌تی‌اسکن می‌تواند برای اندازه‌گیری دقیق بدشکلی استخوان و برنامه‌ریزی هرگونه بازسازی استخوان لازم مفید باشد.

علائم دررفتگی کشکک زانو در سگ‌ها

شایع‌ترین علائم دررفتگی کشکک زانو در سگ‌ها عبارتند از:

1. لنگشسگ لنگ می‌زند یا در راه رفتن مشکل دارد. این می‌تواند به طور ناگهانی رخ دهد یا به مرور زمان بدتر شود.
2. دردهاسگ‌هایی که دچار دررفتگی کشکک زانو هستند ممکن است در زانوی آسیب‌دیده درد نشان دهند. آن‌ها ممکن است هنگام لمس یا حرکت پا حساس باشند و در بلند شدن یا دراز کشیدن مشکل داشته باشند.
3. تورممفصل زانوی آسیب‌دیده ممکن است متورم و گرم باشد، به‌خصوص اگر دررفتگی کشکک زانو در اثر آسیب‌دیدگی ایجاد شده باشد.
4. حرکات نامنظمسگ‌هایی که دچار دررفتگی کشکک زانو هستند ممکن است حرکات غیرمعمولی مانند نگه داشتن پا در حالت پیچ خورده یا بالا و پایین بردن پا هنگام راه رفتن را نشان دهند.

در اینجا نمونه‌ای از ویدیوی دررفتگی کشکک زانو در یک سگ را مشاهده می‌کنید:

گزینه‌های درمانی - درمان دررفتگی کشکک زانو

در موارد دررفتگی جزئی (درجه ۱ و احتمالاً درجه ۲جراحی همیشه ضروری نیست. برای دردهای گاه به گاه، می‌توان به طور موقت داروهای مسکن تجویز کرد و استراحت توصیه می‌شود. برخی از سگ‌ها با علائم خفیف، بدون اینکه صاحبانشان حتی متوجه این بیماری شوند، تا سنین پیری زنده می‌مانند.

Die گزینه‌های درمانی محافظه‌کارانه دررفتگی کشکک زانو شامل موارد زیر است:

۱. مدیریت وزن:

• اهمیت: وزن اضافی فشار روی مفاصل را افزایش می‌دهد. کاهش وزن بدن می‌تواند علائم دررفتگی کشکک زانو را به میزان قابل توجهی کاهش دهد.
• پیاده‌سازی: این امر می‌تواند از طریق ترکیبی از یک رژیم غذایی کم کالری و ورزش منظم حاصل شود. اغلب، همکاری نزدیک با دامپزشک برای ایجاد یک برنامه غذایی فردی ضروری است.

۲. فیزیوتراپی:

• هدف: بهبود قدرت عضلات، تحرک مفاصل و تناسب اندام عمومی.
• روش‌ها: این شامل تمریناتی برای تقویت عضلات اطراف مفصل زانو، بسیج مفصل و تمرینات حرکتی ویژه است.
• معنی: فیزیوتراپی می‌تواند به تثبیت زانو کمک کند و احتمال دررفتگی بیشتر را کاهش دهد.

۳. آب درمانی:

• مفهوم: حرکات در آب، مانند شنا کردن یا دویدن روی تردمیل زیر آب.
• مزایا: آب باعث ایجاد مقاومت و تقویت عضلات می‌شود، در عین حال فشار روی مفاصل را کاهش می‌دهد.
• ماموریت: مخصوصاً برای سگ‌هایی که به دلیل درد یا ضعف در حرکات طبیعی خود مشکل دارند، مفید است.

۴. مدیریت درد:

• داروها: داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) می‌توانند برای تسکین درد و کاهش التهاب استفاده شوند.
• احتیاط: مصرف طولانی مدت داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی باید تحت نظر دامپزشک انجام شود تا از عوارض جانبی جلوگیری شود.

۵. مکمل‌ها:

• مکمل‌های غذایی: گلوکزامین و کندرویتین می‌توانند به سلامت مفاصل کمک کنند.
• اثر: آنها به حفظ بافت غضروف کمک می‌کنند و می‌توانند عملکرد مفصل را پشتیبانی کنند.

۶. تغییرات در زندگی روزمره:

• اصلاحات خانه: تشک‌ها و سطوح شیب‌دار ضد لغزش می‌توانند به جلوگیری از فشار غیرضروری روی زانو کمک کنند.
• مدیریت حرکت: از فعالیت‌هایی که فشار بیش از حد به مفصل زانو وارد می‌کنند، مانند پریدن یا حرکات ناگهانی، خودداری کنید.

۷. نظارت منظم:

• معاینات دامپزشکی: مراجعه منظم به دامپزشک برای نظارت بر پیشرفت و تنظیم استراتژی درمانی در صورت لزوم مهم است.
• دیدگاه بلندمدت: درمان‌های محافظه‌کارانه اغلب نیاز به تعهد بلندمدت دارند و اگر به درستی اعمال شوند، می‌توانند کیفیت زندگی سگ را به طور قابل توجهی بهبود بخشند.

درمان جراحی

برای درد یا دررفتگی مکرر، لنگش شدید و دررفتگی کشکک زانو مدرک دوم یا بالاتر جراحی می‌تواند منجر به بهبود قابل توجه کیفیت زندگی شود. معمولاً چندین تکنیک در طول عمل با هم ترکیب می‌شوند - کدام یک؟ روش‌های درمانی وجود دارد؟

درمان جراحی برای سگ‌هایی با دررفتگی کشکک زانو درجه ۲ (در صورت ناکافی بودن اقدامات محافظه‌کارانه)، درجه ۳ و درجه ۴ ضروری است. جراحی ممکن است بسته به شدت بیماری و ویژگی‌های فردی سگ، شامل تکنیک‌های مختلفی باشد.

1. سولکوپلاستی: عمیق‌تر کردن شیار (سولکوس) در مفصل زانو برای نگه‌داشتن بهتر کشکک زانو در موقعیت مناسب.
2. جابجایی برجستگی استخوان درشت نی (تیبیا): محل اتصال تاندون کشکک زانو به استخوان درشت نی (تیبیا) تغییر موقعیت داده می‌شود تا جهت کشش تاندون اصلاح شده و از دررفتگی کشکک زانو جلوگیری شود.
3. چین خوردگی فاشیای جانبی: سفت کردن کپسول مفصلی بیرونی و رباط‌ها برای نگه‌داشتن بهتر کشکک زانو در موقعیت مناسب.
4. استئوتومی اصلاحی: اصلاح ناهم‌ترازی استخوان‌ها برای توزیع یکنواخت بار روی مفصل و جلوگیری از دررفتگی کشکک زانو.

بهترین درمان‌ها، درمان‌هایی هستند که با جراحی، موقعیت نسبی صحیح کاسه زانو و استخوان ران را بازیابی می‌کنند. این بدان معناست که محل اتصال تاندون کشکک زانوی راست با استفاده از یک تکه استخوان از ساق پا جدا شده و به صورت جانبی یا داخلی جابجا می‌شود تا کاسه زانو به درستی روی شیار استخوان ران قرار گیرد. قطعه جدا شده از ساق پا با یک باند کششی (دو پین فلزی و سیم) به طور ایمن ثابت می‌شود. علاوه بر این، شیار کشکک زانو روی استخوان ران با استفاده از تکنیک گوه یا بلوک عمیق‌تر می‌شود. این امر احتمال دررفتگی کاسه زانو را کاهش می‌دهد. برش‌های استخوانی با تثبیت بافت نرم محکم می‌شوند. پیش‌آگهی بسیار خوب است. گاهی اوقات، پین‌های شل باید بعداً برداشته شوند.

روش جراحی دررفتگی کشکک زانو ما - جابجایی سریع

این یک عمل جراحی است که در آن کاسه زانو در محدوده حرکتی طبیعی خود قرار می‌گیرد. برش اره‌ای اولین قدم برای ایجاد امکان حرکت مفصل گوی و کاسه‌ای است. سپس یک ایمپلنت درجاکننده سریع، ابتدا در یک طرف، در برش اره‌ای پیچ می‌شود. با استفاده از یک گیره مخصوص با قابلیت رهاسازی سریع، می‌توان مفصل گوی و کاسه‌ای را با دقت میلی‌متری به سمت پایین حرکت داد. همزمان، جراح می‌تواند از یک پیستون برای حرکت دادن پا و نظارت بر حرکت کاسه زانو استفاده کند. به محض خم شدن کشکک زانو، اصلاح بهینه کشکک زانو حاصل می‌شود.

سپس جراح فاصله‌دهنده‌های مناسب را زیر ایمپلنت پیچ می‌کند و زخم را می‌بندد. مزیت روش جابجایی سریع نه تنها در پایداری و دقت اصلاح است، بلکه در امکان تنظیمات بیشتر، حتی در مرحله بعد از عمل، تا زمانی که استخوان هنوز بهبود نیافته است، نیز نهفته است. ویدیوی زیر جراحی جابجایی سریع را توضیح می‌دهد:

بعد از جراحی دررفتگی کشکک زانو - مراقبت‌های بعدی و توانبخشی

بعد از عمل، باید شش هفته طولانی در هدایت یک قلاده. در طول این مدت، بیمار باید از پریدن، دویدن یا بازی کردن خودداری کند تا استخوان به درستی بهبود یابد. پس از این دوره، انجام رادیوگرافی مجدد توصیه می‌شود. پیش‌آگهی پس از این جراحی عموماً خوب در نظر گرفته می‌شود. با این حال، در موارد بدشکلی شدید پاهای عقب و دررفتگی درجه ۴، وضعیت بدتر می‌شود.

پس از عمل، سگ به مراقبت‌های پس از عمل و توانبخشی مناسب نیاز دارد. مهم‌ترین اقدامات عبارتند از:

• مدیریت درد با داروهای مناسب
• فعالیت محدود به مدت ۶ تا ۸ هفته برای حمایت از روند بهبودی.
• فیزیوتراپی برای افزایش تحرک مفاصل و تقویت عضلات.
• معاینات منظم توسط دامپزشک برای نظارت بر روند بهبودی

اغلب پارگی رباط صلیبی قدامی (ACL) و دررفتگی کشکک زانو با هم رخ می‌دهند و می‌توانند در یک عمل جراحی درمان شوند.

به عنوان یک قاعده، آنها پوشش می دهند بیمه حیوانات خانگی برای اعمال جراحی اغلب این نوع عمل را پوشش می‌دهد - لطفاً از قبل با شرکت بیمه خود مشورت کنید.

سوالات متداول در مورد دررفتگی کشکک زانو در سگ‌ها

پیش‌آگهی و پیشگیری

پیش‌آگهی برای سگ‌های مبتلا به دررفتگی کشکک زانو عموماً خوب است، به خصوص اگر این بیماری زود تشخیص داده و درمان شود. با این حال، پیش‌آگهی ممکن است برای سگ‌هایی که ناهنجاری‌های شدید یا دررفتگی کشکک زانو درجه ۴ دارند، کمتر مطلوب باشد.

برای کاهش خطر دررفتگی کشکک زانو در سگ‌ها، پرورش‌دهندگان باید اطمینان حاصل کنند که فقط از حیوانات سالم با آناتومی پا و زانوی خوب برای پرورش استفاده می‌کنند. علاوه بر این، اقدامات زیر می‌تواند به حداقل رساندن خطر دررفتگی کشکک زانو در سگ‌ها کمک کند:

• جلوگیری از چاقی: یک رژیم غذایی مناسب و ورزش منظم می‌تواند به سگ شما کمک کند تا وزن ایده‌آل خود را حفظ کند و در نتیجه فشار روی مفاصل او کاهش یابد.
• معاینات منظم توسط دامپزشک: تشخیص زودهنگام علائم دررفتگی کشکک زانو امکان درمان به موقع را فراهم می‌کند و ممکن است از مشکلات جدی‌تر جلوگیری کند.
• ورزش و آموزش مناسب: سگ‌هایی که مستعد دررفتگی کشکک زانو هستند، ممکن است نیاز به محافظت در برابر استرس شدید یا پریدن داشته باشند تا خطر دررفتگی کاهش یابد.

لازم به ذکر است که برخی از سگ‌ها علیرغم تمام اقدامات احتیاطی، ممکن است دچار دررفتگی کشکک زانو شوند. در چنین مواردی، پیروی دقیق از دستورالعمل‌های دامپزشک در مورد درمان و مراقبت‌های پس از آن بسیار مهم است تا بهترین پیش‌آگهی ممکن برای سگ شما فراهم شود.

به طور خلاصه، دررفتگی کشکک زانو در سگ‌ها یک بیماری ارتوپدی رایج است که نیاز به تشخیص و درمان به موقع دارد. معاینات منظم دامپزشکی، سبک زندگی سالم و اقدامات پیشگیرانه مناسب می‌تواند به صاحبان سگ کمک کند تا خطر دررفتگی کشکک زانو را در سگ‌های خود کاهش دهند و کیفیت زندگی دوستان چهارپای خود را حفظ کنند.