پلورال افیوژن در سگ‌ها و گربه‌ها: تثبیت قبل از ارجاع به کلینیک دامپزشکی

چرا پلورال افیوژن در سگ‌ها و گربه‌ها یک اورژانس واقعی است؟

پلورال افیوژن در سگ‌ها پلورال افیوژن در سگ‌ها و گربه‌ها به این معنی است که مایع به طور غیرطبیعی در حفره قفسه سینه، به طور دقیق‌تر در فضای پلور بین ریه و دیواره قفسه سینه، تجمع یافته است. این مایع "درون" ریه نیست، بلکه خارج از آن است. با این وجود، می‌تواند تهدید کننده زندگی شود زیرا ریه را از بیرون فشرده می‌کند و مانع از انبساط مناسب ریه‌ها می‌شود. بنابراین، حیوانی که دچار پلورال افیوژن در سگ‌ها و گربه‌ها است، اغلب سریع، سطحی و با مشکل نفس می‌کشد.

از دیدگاه دامپزشکی، پلورال افیوژن در سگ‌ها و گربه‌ها همیشه یک علامت است، نه یک تشخیص قطعی. بنابراین، مهمترین سوال نه تنها این است که "چگونه مایع را از حفره قفسه سینه خارج کنیم؟"، بلکه "چرا این مایع در وهله اول ایجاد شده است؟" علل احتمالی شامل بیماری قلبی، تومورها، التهاب چرکی در حفره قفسه سینه، شیلوتوراکس، خونریزی، جراحات، اختلالات انعقادی، مشکلات دیافراگم، عفونت‌های شدید یا در گربه‌ها، بیماری‌هایی مانند FIP است. منابع پزشکی بین‌المللی، پلورال افیوژن در گربه‌ها را در ارتباط با بیماری‌های قلبی، تومورها، پیوتوراکس، شیلوتوراکس و FIP و سایر بیماری‌ها توصیف می‌کنند.

در کار روزانه من در کلینیک حیوانات کوچک، بسیار مهم است که صاحبان حیوانات خانگی علائم هشدار دهنده را زود تشخیص دهند. یک علامت معمول افیوژن پلور در سگ‌ها و گربه‌ها، تنفس آرام اما بسیار سخت است. بسیاری از حیوانات دیگر به پهلو دراز نمی‌کشند، بلکه صاف می‌نشینند، سر و گردن خود را به جلو دراز می‌کنند یا به محض اینکه بلند می‌شوند، وحشت‌زده به نظر می‌رسند. گربه‌ها اغلب گوشه‌گیر می‌شوند، خوب غذا نمی‌خورند و ممکن است برای مدت طولانی فقط علائم خفیفی نشان دهند. سگ‌ها بیشتر اوقات بی‌حالی، بی‌قراری، سرفه یا تنفس شکمی شدید را نشان می‌دهند. در هر دو گونه، اگر تنفس غیرطبیعی باشد، نباید منتظر ماند.

یک جنبه‌ی به‌خصوص خطرناک این است که پلورال افیوژن در سگ‌ها و گربه‌ها به راحتی در معاینه‌ی خارجی دست کم گرفته می‌شود. یک حیوان ممکن است هنوز بتواند بایستد، واکنش نشان دهد و حتی برای مدت کوتاهی هوشیار به نظر برسد، حتی اگر تأمین اکسیژن آن از قبل حیاتی باشد. بنابراین، قانون عملی این است: بیمار مبتلا به دیسترس تنفسی ابتدا باید تثبیت شود و تنها پس از آن به طور کامل معاینه شود. معاینات طولانی، مهار غیرضروری، استرس، قرار دادن بیمار به پهلو یا عکسبرداری‌های مکرر با اشعه ایکس قبل از تثبیت وضعیت می‌تواند وضعیت را بدتر کند. منابع بین‌المللی اورژانس و پزشکی داخلی، در موارد دیسترس تنفسی، تثبیت وضعیت با حداقل استرس، تجویز اکسیژن و رفع سریع فشار از حفره قفسه سینه در صورت وجود پلورال افیوژن را توصیه می‌کنند.

منبع: https://www.cliniciansbrief.com/article/acute-pleural-effusion-dog

نویسنده: دامپزشک سوزان آرنت، مدیر پزشکی و مالک، تحصیل کرده در دانشکده دامپزشکی دانشگاه لایپزیگ، علوم دام کوچک در دانشگاه آزاد برلین، عضو انجمن پزشکی دامپزشکی آلمان و گروه کاری پزشکی گربه DGK-DVG.

چگونه صاحبان حیوانات خانگی می‌توانند پلورال افیوژن را در سگ‌ها و گربه‌ها تشخیص دهند

پلورال افیوژن در سگ‌ها و گربه‌ها اغلب به صورت تنفس سریع در حالت استراحت بروز می‌کند. یک سگ یا گربه سالم معمولاً در هنگام خواب یا استراحت بسیار آرام‌تر از یک بیمار مبتلا به دیسترس تنفسی نفس می‌کشد. اگر حیوانی بدون تلاش قبلی سریع و مداوم نفس بکشد، پهلوهای خود را بیش از حد حرکت دهد، آرنج‌های خود را باز کند یا تمایلی به دراز کشیدن راحت نداشته باشد، این یک علامت هشدار دهنده است.

تنفس با دهان باز به ویژه در گربه‌ها بسیار مهم است. گربه‌ای که با دهان باز نفس می‌کشد باید به عنوان یک اورژانس درمان شود. غشاهای مخاطی مایل به آبی، ضعف شدید، غش، پنجه‌های سرد یا تورم قفسه سینه نیز از علائم هشدار دهنده هستند. در سگ‌ها، علائم هشدار دهنده دیگر ممکن است شامل ناتوانی ناگهانی در پیاده‌روی، توقف ناگهانی حیوان، امتناع از دراز کشیدن یا بهبودی سریع پس از حداقل تلاش باشد.

پلورال افیوژن در سگ‌ها و گربه‌ها نیز می‌تواند به تدریج ایجاد شود. در موارد تومور، بیماری مزمن قلبی یا شیلوتوراکس، گاهی اوقات مایع در طول روزها یا هفته‌ها تجمع می‌یابد. بدن تا رسیدن به نقطه اوج، خود را وفق می‌دهد. صاحبان حیوانات خانگی اغلب گزارش می‌دهند: "او در چند روز گذشته آرام‌تر بود، اما امروز ناگهان حالش بد شد." دقیقاً به همین دلیل است که توجه به نه تنها ناراحتی تنفسی شدید، بلکه به تغییرات کمتر آشکار مانند از دست دادن اشتها، کاهش وزن، گوشه‌گیری، کاهش فعالیت یا استفراغ مکرر بدون استفراغ نیز مهم است.

اولین اتفاقی که در مطب دامپزشکی می‌افتد

وقتی سگ یا گربه‌ای با شک به پلورال افیوژن به مطب مراجعه می‌کند، تمرکز اصلی بر تشخیص کامل نیست، بلکه بر اطمینان از ثبات حیوان است. حیوان تا حد امکان تحت استرس کمی قرار می‌گیرد. اکسیژن را می‌توان از طریق جعبه اکسیژن، ماسک اکسیژن یا اکسیژن جریان‌دار تجویز کرد. بسیاری از حیوانات یک محیط آرام و اکسیژن‌دار را بهتر از مهار شدن تحمل می‌کنند.

معاینه بالینی کوتاه و متمرکز است. در سمع، صداهای قلب و ریه ممکن است مبهم باشند. تنفس اغلب سطحی، سریع و محدودکننده است. برخی از حیوانات غشاهای مخاطی رنگ‌پریده یا مایل به آبی دارند. اگر در سگ‌ها و گربه‌ها به پلورال افیوژن مشکوک باشیم، تأیید تصویربرداری در اسرع وقت، اغلب با سونوگرافی متمرکز قفسه سینه، درخواست می‌شود. مزیت: سونوگرافی را می‌توان با حداقل تغییر موقعیت و اغلب با حیوان در حالت نشسته یا ایستاده انجام داد. کتابچه راهنمای دامپزشکی مرک اهمیت توراسنتز را برای به دست آوردن نمونه برای سیتولوژی و در صورت لزوم، معاینه میکروبیولوژیکی در موارد پلورال افیوژن شرح می‌دهد. در گربه‌های مبتلا به پلورال افیوژن، ارزیابی قلبی نیز اغلب مهم است.

اشعه ایکس می‌تواند مفید باشد، اما در موارد دیسترس تنفسی شدید باید با احتیاط استفاده شود. یک بیمار ناپایدار اغلب از تسکین فوری بیشتر از چندین بار عکسبرداری با اشعه ایکس سود می‌برد. پس از تثبیت وضعیت، عکسبرداری با اشعه ایکس، اکوکاردیوگرام، آزمایش‌های آزمایشگاهی، اندازه‌گیری فشار خون، تشخیص انعقاد خون، سیتولوژی، کشت یا روش‌های تصویربرداری بیشتر مانند سی‌تی‌اسکن به طور قابل توجهی ایمن‌تر هستند.

توراسنتز: کاهش فشار روی قفسه سینه

مهمترین اقدام فوری برای پلورال افیوژن قابل توجه در سگ‌ها و گربه‌ها اغلب توراسنتز است. در این روش، یک سوزن یا کاتتر استریل با دقت وارد فضای پلور می‌شود تا مایع را تخلیه کند. این اقدام هم درمانی و هم تشخیصی است: می‌تواند به سرعت تنفس را بهبود بخشد و همزمان نمونه‌هایی را برای کمک به تعیین علت افیوژن فراهم کند. بروشورهای بین‌المللی اطلاعات بیمار نیز توراسنتز را به عنوان روشی توصیف می‌کنند که هم تسکین‌دهنده است و هم از نظر تشخیصی ارزشمند.

برای صاحبان حیوانات خانگی، ایده سوراخ کردن قفسه سینه در ابتدا ترسناک به نظر می‌رسد. با این حال، در عمل، توراسنتز اغلب تنها راه برای تنفس مجدد حیوان در موارد افیوژن شدید پلور است. عوامل حیاتی عبارتند از: کار آرام، آماده‌سازی استریل، قرارگیری مناسب، به حداقل رساندن استرس و نظارت دقیق. بسته به شرایط حیوان، اکسیژن و آرام‌بخشی ملایم ممکن است مفید باشد. هدف این نیست که حیوان را به خواب عمیق ببریم، بلکه هدف کاهش اضطراب، مقاومت و مصرف اکسیژن است.

مایع آسپیره شده ارزیابی می‌شود: آیا شفاف، کدر، خونی، شیری، چرکی یا چسبناک است؟ پس از آن آزمایش‌های آزمایشگاهی انجام می‌شود. طبقه‌بندی می‌تواند سرنخ‌هایی در مورد اینکه آیا مایع ترانسودا، ترانسودای اصلاح‌شده، اگزودا، کیلوس، خون یا مایع مشکوک به تومور است، ارائه دهد. اگر به شیلوتوراکس مشکوک باشیم، تری‌گلیسیرید موجود در افیوژن و خون مقایسه می‌شوند. اگر به التهاب چرکی مشکوک باشیم، سیتولوژی و کشت با آنتی‌بیوگرام مهم هستند. اگر به تومور مشکوک باشیم، سیتولوژی، تصویربرداری و گاهی اوقات بیوپسی‌های بیشتر ضروری است.

چرا حواله بانکی می‌تواند مفید باشد

پلورال افیوژن در سگ‌ها و گربه‌ها با تخلیه مایع خاتمه نمی‌یابد. تسکین اغلب تنها اولین قدم است. بسیاری از بیماران نیاز به نظارت بستری، اکسیژن درمانی، سوراخ کردن مکرر، مایع درمانی داخل وریدی، پشتیبانی گردش خون، اکوکاردیوگرافی، سی تی اسکن، مداخله جراحی، تخلیه قفسه سینه یا داروهای خاص دارند. بنابراین، ارجاع به موقع به یک کلینیک دامپزشکی یا مرکز تخصصی اغلب توصیه می‌شود.

قبل از ارجاع، بیمار باید تا حد امکان پایدار باشد. این شامل اکسیژن‌رسانی، فشردن قفسه سینه، پایش گردش خون و ارتباط واضح با کلینیک پذیرش می‌شود. صاحبان حیوانات خانگی باید آگاه باشند که پلورال افیوژن در سگ‌ها و گربه‌ها اغلب ناشی از یک بیماری زمینه‌ای جدی است. پیش‌آگهی به شدت به علت آن بستگی دارد. پیوتوراکس قابل درمان، پیش‌آگهی متفاوتی نسبت به یک تومور پیشرفته دارد. افیوژن قلبی متفاوت از هماتوم تروماتیک درمان می‌شود. شیلوتوراکس می‌تواند مزمن شود و در برخی موارد نیاز به اقدامات جراحی یا مداخله‌ای دارد.

مطالعات جدید و گزارش‌های تخصصی همچنین نشان می‌دهند که در موارد پلورال افیوژن مزمن در سگ‌ها و گربه‌ها، اقدامات تخصصی مانند سیستم‌های تخلیه دائمی کاشته شده ممکن است در موارد منتخب یک گزینه باشد، اما تنها با انتخاب دقیق موارد و کسب اطلاعات در مورد عوارض احتمالی.

نکاتی که صاحبان حیوانات خانگی قبل از حمل و نقل باید در نظر بگیرند

در موارد پلورال افیوژن در سگ‌ها و گربه‌ها، حمل و نقل باید آرام و کوتاه باشد. باید به حیوان اجازه داده شود در موقعیتی که راحت‌ترین تنفس را دارد، باقی بماند. از قرار دادن اجباری، حمل با سبدهای تنگ و بدون گردش هوا، گرما، استرس و تغییر موقعیت غیرضروری باید اجتناب شود. گربه‌ها باید در یک سبد محکم، با حداقل حرکت و بدون باز شدن مکرر حمل شوند. در صورت بروز علائم دیسترس تنفسی، سگ‌ها نباید مجبور به راه رفتن شوند.

اگر مطب دامپزشکی ارجاع‌دهنده بتواند انتقال اکسیژن را ترتیب دهد، این برای بیماران ناپایدار ایده‌آل است. در برخی مناطق، آمبولانس‌های دامپزشکی یا کلینیک‌هایی با امکانات حمل و نقل وجود دارند. همچنین مهم است که کلینیک گیرنده از قبل مطلع شود. این امر به تیم اجازه می‌دهد تا اکسیژن، یک منطقه اورژانس، تجهیزات سونوگرافی، مواد تخلیه و پرسنل را آماده کند.

صاحبان حیوانات خانگی باید هرگونه گزارش پزشکی، لیست داروها، نتایج آزمایش و اطلاعات مربوط به بیماری‌های قبلی خود را همراه داشته باشند. اطلاعات مربوط به داروهای قلبی، رقیق‌کننده‌های خون، تماس با سم موش، تروما، تب، سفر اخیر به خارج از کشور، تومورها، مشکوک به FIP در گربه‌ها یا افیوژن‌های قبلی به ویژه مهم است.

علل شایع پلورال افیوژن در سگ‌ها و گربه‌ها

پلورال افیوژن در سگ‌ها و گربه‌ها می‌تواند علل زیادی داشته باشد. در گربه‌ها، بیماری قلبی، تومورها، FIP، پیوتوراکس و شیلوتوراکس اغلب از تشخیص‌های افتراقی مهم هستند. یک مطالعه گذشته‌نگر روی گربه‌ها، پلورال افیوژن را به عنوان یک دلیل شایع برای مراجعه در طبابت حیوانات کوچک توصیف کرد و از جمله موارد دیگر، بیماری قلبی، FIP، نئوپلاسم‌ها، پیوتوراکس و شیلوتوراکس را به عنوان علل احتمالی بررسی کرد.

در سگ‌ها، سایر علل احتمالی شامل تومورها، بیماری‌های قلبی، شیلوتوراکس، خونریزی، تروما، عفونت‌ها، پیچ‌خوردگی لوب ریه، اختلالات انعقادی یا پایین بودن سطح پروتئین خون است. مایعات همچنین می‌توانند پس از جراحی یا در موارد بیماری سیستمیک شدید وارد حفره قفسه سینه شوند.

از نقطه نظر عملی، رنگ مایع یک شاخص اولیه است، اما هرگز به خودی خود قطعی نیست. مایع شیری با شیلوتوراکس مطابقت دارد، اما نیاز به بررسی بیشتر دارد. مایع چرکی نشان دهنده پیوتوراکس است، اما نیاز به سیتولوژی و کشت دارد. مایع خونی می‌تواند ناشی از تروما، تومورها، اختلالات انعقادی یا حتی آسیب عروقی در هنگام سوراخ کردن باشد. مایع شفاف یا کهربایی رنگ می‌تواند با مشکلات قلبی، کمبود پروتئین یا تومورها ایجاد شود.

سوالات متداول در مورد پلورال افیوژن در سگ‌ها و گربه‌ها

خلاصه: طبقه‌بندی صحیح پلورال افیوژن در سگ‌ها و گربه‌ها

پلورال افیوژن در سگ‌ها و گربه‌ها یک بیماری جدی است که در آن مایع در حفره قفسه سینه، خارج از ریه‌ها تجمع می‌یابد. پلورال افیوژن، انبساط ریه را محدود می‌کند و منجر به تنفس سریع، سطحی یا دشوار می‌شود. این بیماری به ویژه موذی است زیرا علائم در ابتدا می‌توانند نامحسوس باشند. علائم ممکن است شامل گوشه‌گیری، از دست دادن اشتها، بی‌حالی، بی‌قراری، تنفس شکمی، کشیدگی گردن یا عدم توانایی در دراز کشیدن باشد. پلورال افیوژن در سگ‌ها و گربه‌ها یک اورژانس مطلق است اگر گربه با دهان باز نفس بکشد، غشاهای مخاطی مایل به آبی داشته باشد یا کلاپس کند.

پلورال افیوژن در سگ‌ها و گربه‌ها یک تشخیص قطعی نیست، بلکه نشانه‌ای از یک بیماری زمینه‌ای است. پلورال افیوژن در سگ‌ها و گربه‌ها می‌تواند ناشی از بیماری قلبی، تومورها، التهاب چرکی، شیلوتوراکس، خونریزی، جراحات، اختلالات انعقادی، FIP، مشکلات دیافراگم یا بیماری‌های سیستمیک جدی باشد. بنابراین، پلورال افیوژن در سگ‌ها و گربه‌ها همیشه باید از دو زاویه مورد بررسی قرار گیرد: ابتدا، سیستم تنفسی باید تثبیت شود و سپس علت اصلی آن شناسایی شود.

پلورال افیوژن در سگ‌ها و گربه‌ها در شرایط اضطراری با استفاده از تکنیک‌های کم‌تهاجمی ارزیابی می‌شود. اغلب می‌توان آن را به سرعت با سونوگرافی متمرکز تشخیص داد. در موارد دیسترس تنفسی شدید، پلورال افیوژن در سگ‌ها و گربه‌ها نباید با دستکاری غیرضروری تشدید شود. پلورال افیوژن در سگ‌ها و گربه‌ها اغلب نیاز به اکسیژن، مدیریت آرام و تصمیم‌گیری سریع برای انجام توراسنتز دارد. توراسنتز اغلب می‌تواند تسکین فوری افیوژن را فراهم کند. این روش همچنین نمونه‌های مهمی را برای ارزیابی تشخیصی بیشتر به دست می‌دهد.

پلورال افیوژن در سگ‌ها و گربه‌ها پس از تثبیت، بیشتر بررسی می‌شود. بسته به نوع مایع، پلورال افیوژن در سگ‌ها و گربه‌ها می‌تواند سرنخ‌هایی از علت ارائه دهد. پلورال افیوژن با مایع شیری ممکن است با شیلوتوراکس مطابقت داشته باشد. پلورال افیوژن با مایع چرکی ممکن است نشان دهنده پیوتوراکس باشد. پلورال افیوژن با خون در سگ‌ها و گربه‌ها می‌تواند ناشی از تروما، تومورها یا اختلالات انعقادی باشد. پلورال افیوژن با مایع شفاف یا کهربایی رنگ در سگ‌ها و گربه‌ها می‌تواند با مشکلات قلبی، کمبود پروتئین یا تومورها رخ دهد. بنابراین، پلورال افیوژن در سگ‌ها و گربه‌ها باید با استفاده از آزمایش‌های آزمایشگاهی، سیتولوژی و در صورت لزوم میکروبیولوژی بررسی شود.

پلورال افیوژن در سگ‌ها و گربه‌ها اغلب در صورت نیاز به تشخیص دقیق یا درمان بستری، نیاز به ارجاع دارد. درمان بیشتر در کلینیک دامپزشکی ممکن است شامل اکسیژن درمانی، نظارت، تخلیه مایع، اکوکاردیوگرافی، سی تی اسکن، جراحی یا مراقبت‌های ویژه تخصصی باشد. پلورال افیوژن در سگ‌ها و گربه‌ها باید تا حد امکان قبل از حمل و نقل تثبیت شود. در حین حمل و نقل، نباید در اثر استرس، گرما یا موقعیت‌های اجباری تشدید شود. ارتباط خوب بین مطب دامپزشکی ارجاع دهنده، کلینیک و صاحب حیوان خانگی برای مدیریت پلورال افیوژن در سگ‌ها و گربه‌ها ضروری است.

پلورال افیوژن در سگ‌ها و گربه‌ها پیش‌آگهی بسیار متفاوتی دارد. پلورال افیوژن در سگ‌ها و گربه‌ها به دلیل عفونت‌های قابل درمان می‌تواند با درمان مداوم، چشم‌اندازی محتاطانه تا خوب داشته باشد. پلورال افیوژن در سگ‌ها و گربه‌ها به دلیل تومورهای پیشرفته می‌تواند پیش‌آگهی بسیار بدتری داشته باشد. پلورال افیوژن در سگ‌ها و گربه‌ها به دلیل بیماری قلبی اغلب می‌تواند تثبیت شود، اما نیاز به نظارت طولانی‌مدت دارد. پلورال افیوژن در سگ‌ها و گربه‌ها به دلیل شیلوتوراکس می‌تواند مزمن و عودکننده باشد. بنابراین، پلورال افیوژن در سگ‌ها و گربه‌ها باید به صورت جداگانه ارزیابی شود.

پلورال افیوژن در سگ‌ها و گربه‌ها برای صاحبان حیوانات خانگی ترسناک است، اما مداخله زودهنگام شانس بهبودی را افزایش می‌دهد. پلورال افیوژن در سگ‌ها و گربه‌ها هرگز نباید صرفاً با انتظار، درمان‌های خانگی یا اطمینان‌بخشی تلفنی در صورت وجود دیسترس تنفسی درمان شود. پلورال افیوژن در سگ‌ها و گربه‌ها نیاز به مراقبت دامپزشکی دارد. تجویز سریع اکسیژن، سوراخ کردن هدفمند و مراقبت‌های بعدی مناسب می‌تواند در ابتدا تسکین قابل توجهی برای بسیاری از حیوانات فراهم کند. با این حال، پلورال افیوژن در سگ‌ها و گربه‌ها همچنان یک علامت هشدار دهنده است که اتفاق جدی در بدن در حال رخ دادن است. بنابراین، ترکیبی از طب اورژانس، تشخیص دقیق، پیش‌آگهی صادقانه و مراقبت‌های بعدی دقیق بهترین راه برای اطمینان از کیفیت زندگی و ایمنی سگ یا گربه شماست.