Trazodon to tzw. antagonista i inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SARI), stosowany w weterynarii głównie ze względu na działanie przeciwlękowe i uspokajające. Jak dokładnie działa ten lek?
Trazodon dla psów i kotów Przeczytaj więcej »
Wizyty w klinice weterynaryjnej często wiążą się ze znacznym stresem, zarówno dla kotów, jak i ich właścicieli. W szczególności transport, badania i procedury diagnostyczne często prowadzą do lęku i niepokoju. To może powodować, że właściciele kotów całkowicie unikają wizyt u weterynarza – ze szkodą dla zdrowia swoich pupili.
Łagodzenie lęku podczas wizyt u kota Przeczytaj więcej »
Bakteryjne zakażenia dróg moczowych są często diagnozowane u psów i kotów. Chociaż bakteryjne zapalenie pęcherza moczowego może wystąpić u psów obu płci i w każdym wieku, u kotów obserwuje się je głównie u wysterylizowanych samic i zwierząt powyżej 10. roku życia. Środki przeciwdrobnoustrojowe stosowane w leczeniu nie uległy znaczącym zmianom, jednak rośnie obawa o rosnącą oporność na antybiotyki. Dlatego niezwykle ważne jest ostrożne i odpowiedzialne stosowanie leków przeciwdrobnoustrojowych. Pojawiły się nowe zalecenia dotyczące tego, jakie rodzaje bakteriomoczu należy leczyć, jakie antybiotyki należy rozważyć jako terapię pierwszego rzutu oraz jak długo powinno trwać leczenie.1
Zakażenia dolnych dróg moczowych Przeczytaj więcej »
Ostatnie postępy w leczeniu cukrzycy u kotów obejmują znaczące osiągnięcia, takie jak wprowadzenie inhibitorów SGLT2, dostępność insulin ultradługo działających oraz coraz powszechniejsze stosowanie systemów ciągłego monitorowania glikemii (CGM). Te innowacje znacznie upraszczają opiekę nad kotami z cukrzycą, zarówno dla lekarzy weterynarii, jak i właścicieli kotów.
Zarządzanie cukrzycą u kotów Przeczytaj więcej »
Czym jest bakteriomocz enterokokowy u kotów? Jeśli u Twojego kota zdiagnozowano bakteriomocz enterokokowy, oznacza to obecność w jego moczu pewnych bakterii z rodzaju Enterococcus. Ale co to dokładnie oznacza i czy wymaga leczenia? Czym są enterokoki? Enterokoki to bakterie naturalnie występujące w przewodzie pokarmowym zwierząt i ludzi. U większości…
Bakteriuria enterokokowa u kotów Przeczytaj więcej »
Stabilna funkcja układu sercowo-naczyniowego jest kluczowa dla zapewnienia odpowiedniego natlenienia tkanek. Podczas znieczulenia pomiar ciśnienia tętniczego jest ważną metodą pośredniej oceny perfuzji narządów. Niskie ciśnienie tętnicze (niedociśnienie) może mieć poważne konsekwencje, dlatego regularne monitorowanie i leczenie są niezbędne.
Niedociśnienie podczas znieczulenia Przeczytaj więcej »
Intensywnie angażujemy się w poprawę zdrowia jelit u psów i kotów. Transplantacja mikrobioty kałowej (FMT) to obiecująca opcja. W ramach tej procedury przenosimy mikrobiom zdrowego zwierzęcia dawcy do zwierzęcia chorego, aby trwale ustabilizować równowagę flory jelitowej. Ta procedura, już sprawdzona w medycynie ludzkiej, zyskuje coraz większe znaczenie w leczeniu licznych chorób przewodu pokarmowego w weterynarii.
Przeszczep kału u psów i kotów Przeczytaj więcej »
Guz chromochłonny u kotów to rzadki, ale klinicznie istotny stan, który rozwija się w komórkach chromochłonnych rdzenia nadnerczy lub przyzwojów współczulnych. Guzy te zazwyczaj wytwarzają nadmierne ilości katecholamin, takich jak adrenalina i noradrenalina, co może prowadzić do różnorodnych objawów. Chociaż guz chromochłonny u kotów nie jest często diagnozowany, ważne jest, aby rozpoznać tę chorobę, ponieważ nieleczona może mieć poważne konsekwencje. Poniżej znajduje się kompleksowe podsumowanie kluczowych aspektów guza chromochłonnego u kotów.
Guz chromochłonny u kotów Przeczytaj więcej »
Otodectes cynotis to roztocz z rodziny Psoroptidae, powszechnie występujący u zwierząt domowych, zwłaszcza kotów i psów. Znany również jako świerzbowiec uszny, wywołuje u dotkniętych nim zwierząt specyficzną postać świerzbu, zwaną świerzbem usznym. Gatunek ten występuje na całym świecie i atakuje zarówno zwierzęta domowe, jak i dzikie.
Otodectes cynotis Przeczytaj więcej »
Hipersomatotropizm u kotów, znany również jako akromegalia, to rzadkie, ale poważne zaburzenie endokrynologiczne. Jest ono spowodowane nadprodukcją hormonu wzrostu – somatotropiny (GH), co prowadzi do szeregu objawów klinicznych i chorób wtórnych. W ostatnich latach wykazano, że około 10–15% kotów z cukrzycą również cierpi na to schorzenie.
Hipersomatotropizm u kotów Przeczytaj więcej »
Dysfunkcja poznawcza (CDS) to choroba neurodegeneracyjna, która dotyka głównie starsze psy i koty i charakteryzuje się utratą neuronów oraz zwyrodnieniem neuroaksonów. Podobnie jak choroba Alzheimera u ludzi, CDS prowadzi do zmian w zachowaniu, pamięci i zdolnościach uczenia się u dotkniętych nią zwierząt. Niniejszy artykuł zawiera kompleksowy przegląd przyczyn, objawów, możliwości diagnostycznych i metod leczenia tego zaburzenia.
Dysfunkcja poznawcza u psów i kotów Przeczytaj więcej »
Wirusy mogą powodować poważne zmiany skórne u kotów i stanowić wyzwanie w praktyce weterynaryjnej. W tym artykule omówiono pięć najczęstszych wirusowych chorób skóry u kotów oraz wyjaśniono ich objawy kliniczne, metody diagnostyczne i możliwości leczenia.
Dermatozy wirusowe u kotów Przeczytaj więcej »
Zakaźne zapalenie otrzewnej kotów (FIP) przez długi czas uważano za chorobę śmiertelną. Jednak odkrycie leków GC-376 i GS-441524 znacząco poprawiło rokowanie u dotkniętych nią kotów. Niniejszy artykuł przedstawia najnowsze odkrycia dotyczące skuteczności tych metod leczenia i ich praktycznego zastosowania.
Remdesivir i FIP Przeczytaj więcej »
Pęcherzyca liściasta (PF) to rzadka, autoimmunologiczna choroba skóry, występująca u różnych gatunków zwierząt, w tym u kotów. Choroba ta może powodować poważne zmiany skórne i często wymaga długotrwałego leczenia. W tym artykule przedstawiamy kompleksowe informacje na temat przyczyn, diagnostyki i możliwości leczenia pęcherzycy liściastej u kotów.
Pęcherzyca liściasta u kotów Przeczytaj więcej »
Rak jelitowy in situ, w skrócie BISC, objawia się rzadką, indukowaną wirusem brodawczaka ludzkiego proliferacją nowotworową naskórka u starszych kotów. Choroba ta charakteryzuje się obecnością nowotworowych keratynocytów w najbardziej zewnętrznej warstwie skóry, które nie przenikają przez błonę podstawną, a zatem nie atakują skóry właściwej.
Rak bowenoidalny in situ (BISC) Przeczytaj więcej »
