W połowie XIX wieku Südstadt (Południowe Miasto) rozwinęło się jako osiedle robotnicze i pierwsza ekspansja miejska na południe od pierwotnego dworca kolejowego przy Kriegsstraße. Liczba ludności wzrosła do 15 000 w ciągu 20 lat po zniesieniu zakazu budowy w 1847 roku. Werderplatz, w obecnej postaci, stanowił centralny węzeł komunikacyjny ze sklepami w 1900 roku. Do 1950 roku w Südstadt mieszkała ponadprzeciętna liczba pracowników kolei i poczty. W 1970 roku część starego dworca kolejowego służyła jako hala targowa. Obok mieściła się regionalna siedziba poczty. Dzięki swoim usługom, hotelom i urzędom, Südstadt stało się łącznikiem między centrum miasta a głównym dworcem kolejowym. Centralny teren zielony został zaplanowany podczas powojennej odbudowy, w trakcie której zniszczono ponad 54 kilometry kwadratowe dzielnicy. Następnie wzniesiono budynki Mony i Parkhotel (obecnie Queens). Nowy Teatr Państwowy Badenii został wybudowany na terenie dawnej hali targowej, a otwarte przestrzenie pozostały ograniczone do terenów zielonych.