Cheyletielloza: kompleksowy przewodnik po zakażeniu roztoczami futrzanymi u zwierząt domowych
Wstęp
Cheyletielloza, znana również jako inwazja roztoczy futerkowych, to pasożytnicza choroba skóry, która dotyka różne gatunki zwierząt domowych, w tym psy, koty, króliki i konie. Roztocze cheyletiellozy to pasożyty zewnętrzne należące do gromady pajęczaków (Arachnida), które żywią się złuszczonymi fragmentami naskórka. W tym artykule omówiono różne aspekty cheyletiellozy, w tym jej objawy, diagnostykę, leczenie i profilaktykę.
(C) https://www.monvt.eu/pathologien/parasitaeren-hautmedizin/cheyletiella/
Cykl życiowy roztocza Cheyletiella
Roztocze Cheyletiella przechodzą kilka stadiów rozwoju, zaczynając od jaja, następnie larwy i dwóch stadiów nimfy, zanim rozwiną się w dorosłego roztocza. Cykl życiowy tych roztoczy trwa około sześciu tygodni i odbywa się wyłącznie na żywicielu, ponieważ mają ograniczoną zdolność przeżycia w środowisku.
Transmisja i ryzyko zakażenia
Roztocze Cheyletiella przenoszone są poprzez bezpośredni kontakt między zwierzętami. Ponieważ roztocza te są wysoce zaraźliwe, mogą być również przenoszone na ludzi (zoonoza).
Objawy cheyleiellozy
Objawy zakażenia cheyletiella mogą się różnić w zależności od stopnia nasilenia zakażenia. Typowe objawy zakażenia to:
- Swędzenie, szczególnie z tyłu i na zewnętrznych krawędziach uszu.
- Łuszcząca się i sucha skóra
- Zaczerwienienie skóry
- tworzenie skorupy ziemskiej
W przypadkach łagodnego zarażenia infekcja może być bezobjawowa i prowadzić jedynie do nasilenia się łuszczenia się skóry.
Rozpoznanie niedoboru Cheyletiella
Zakażenie Cheyletiella zazwyczaj diagnozuje się poprzez wykrycie roztoczy. Można to zrobić na kilka sposobów:
- Przygotowanie nadruku na taśmie klejącejPasek przezroczystego kleju przykłada się do zmienionego chorobowo obszaru skóry, a następnie przykleja do szkiełka mikroskopowego. Roztocza są zazwyczaj wyraźnie widoczne pod mikroskopem.
- badanie grzebienia na pchłyZa pomocą grzebienia do wyczesywania pcheł wyczesuje się sierść, a odpadające płatki zbiera. Płatki można następnie zbadać pod mikroskopem, używając taśmy klejącej i szkiełka mikroskopowego.
- badanie kałuPonieważ zwierzęta często liżą i skubią z powodu intensywnego swędzenia, roztocza mogą być również wydalane z kałem. Badanie kału może zatem również wykryć inwazję roztoczy Cheyletiella.
Leczenie choroby Cheyletiella
Leczenie inwazji roztoczy Cheyletiella powinno być prowadzone pod nadzorem lekarza weterynarii. Dostępne są różne leki, podawane w postaci szamponów, preparatów do stosowania miejscowego, sprayów lub tabletek. Ze względu na długi cykl życiowy roztoczy Cheyletiella, trwający co najmniej sześć tygodni, ważne jest, aby kontynuować leczenie co najmniej przez ten okres. Zaleca się ścisłe przestrzeganie instrukcji dla każdego leku, aby zapewnić skuteczne leczenie.
Oczyszczanie środowiska
Ponieważ bakterie Cheyletiella mogą przetrwać w sprzyjających warunkach do 21 dni bez żywiciela, całe otoczenie zwierzęcia musi być regularnie czyszczone i traktowane insektycydami kontaktowymi. Przedmioty do czyszczenia to m.in. poduszki, koce, koszyki, szczotki itp., które należy prać w wodzie o temperaturze co najmniej 55°C.
Należy pamiętać, że inne zwierzęta domowe, takie jak koty, fretki, króliki i świnki morskie, również mogą przenosić roztocza bez wykazywania objawów. Dlatego też, jeśli mieszkają w tym samym domu, należy je również poddać leczeniu.
Prognoza i profilaktyka
Przy odpowiednio długim leczeniu chorego zwierzęcia i innych zwierząt domowych, a także starannej ochronie środowiska, rokowanie jest dobre. Aby zapobiec ponownemu zarażeniu, należy dbać o higienę. Obejmuje to regularne sprzątanie otoczenia zwierzęcia oraz, w razie potrzeby, sprawdzanie i leczenie wszystkich zwierząt domowych.
Cheyleielloza u ludzi
Jak wspomniano wcześniej, roztocza Cheyletiella mogą przenosić się na ludzi. Około jedna na pięć osób, które mają kontakt z roztoczami, ulega zakażeniu. Na zmienionej chorobowo skórze pojawiają się drobne, swędzące, czerwone zmiany, często mylone z ukąszeniami komarów lub egzemą. Człowiek jest jednak żywicielem przypadkowym, co oznacza, że roztocza nie mogą się na nim dalej rozwijać i ginąć. Niemniej jednak, dopóki inwazja roztoczy u zwierzęcia nie zostanie wyleczona, nowe zmiany skórne będą się powtarzać.
Najczęściej zadawane pytania (FAQ):
Jak rozpoznać zakażenie bakterią Cheyletiella u zwierząt domowych?
Zakażenie cheyletiellozą u zwierząt domowych zazwyczaj objawia się intensywnym swędzeniem, szczególnie na grzbiecie i wokół uszu. Dotknięte zwierzęta często mają bardzo suchą, silnie łuszczącą się skórę, a czasami tworzą się na niej strupy. Jednak w przypadkach łagodnego zarażenia choroba może przebiegać bezobjawowo, objawiając się jedynie nasilonym łupieżem. Lekarz weterynarii może postawić trafną diagnozę, badając roztocza pod mikroskopem za pomocą preparatów w postaci taśmy klejącej lub grzebieni do wyczesywania pcheł.
Jak leczy się cheyletielozę u zwierząt domowych?
Roztocze Cheyletiella u zwierząt domowych leczy się różnymi lekami, dostępnymi w postaci szamponów, preparatów do stosowania miejscowego, sprayów lub tabletek. Ze względu na długi, sześciotygodniowy cykl życiowy roztoczy Cheyletiella, kluczowe jest kontynuowanie leczenia co najmniej przez ten okres. Jednocześnie należy dokładnie oczyścić otoczenie zwierzęcia i zastosować insektycydy kontaktowe. Należy również poddać leczeniu inne zwierzęta w domu, które mogą być nosicielami roztoczy.
Czy ludzie mogą zarazić się cheyletielozą?
Tak, ludzie mogą zarazić się roztoczami Cheyletiella. U około jednej na pięć osób, które miały kontakt z zakażonym zwierzęciem, występują objawy takie jak drobne, swędzące, czerwone zmiany skórne. Te zmiany skórne można pomylić z ukąszeniami komarów lub egzemą. Jednak ludzie są tzw. żywicielami ślepymi, co oznacza, że roztocza nie mogą się na nich dalej rozwijać i giną. Zmiany skórne mogą jednak nawracać, dopóki inwazja roztoczy u zwierzęcia nie zostanie skutecznie wyleczona.
Streszczenie
Roztocze Cheyletiella to pasożytnicza choroba skóry wywoływana przez inwazję roztoczy Cheyletiella. Choroba atakuje różne gatunki zwierząt domowych i może być również przenoszona na ludzi. Wczesna diagnoza, konsekwentne leczenie chorego zwierzęcia, dokładne czyszczenie otoczenia oraz leczenie innych zwierząt domowych są kluczowe dla skutecznego leczenia. Dobra higiena i czujność na potencjalne objawy mogą zminimalizować ryzyko ponownej inwazji.
Jeśli mają Państwo dalsze pytania, prosimy o kontakt. Dr Krause lub Pani TÄ Perko.